Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2012

0Ι ΚΑΤΟΙΚΟΙ TOY ΚΑΘΕΝ ΦΤΕΛΕΝ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ 1912-1922

Στα σπίτια του χωριού, που στο σχεδιάγραμμα αντιπροσωπεύονται από αριθμούς,
έμεναν κατά σειρά οι εξής.
1)    Παρέσα (Παρασκευή)
2)    Σπυριδόπουλος ή Σοϊλεμέζ Γιάννης του Γεωργίου με τη μητέρα του Σοφία (Γιωρίνα), τη σύζυγο του Μαρία και τα παιδιά τους Αρισταγόρα, Ευτυχία και Ξενοφώντα.
3)    Σπυριδόπουλος ή Σοϊλεμέζ Απόστολος του Θεόδωρου με τη σύζυγό του Σώνα, το γένος Δημήτρη Σισμανίδη και τα παιδιά τους Μιχάλη, Κώστα, Κοσμά, Θεόδωρο και Ελπίδα.
4) Σπυριδόπουλος ή Σοϊλεμέζ Σπύρος του Χαράλαμπου με τη μητέρα του Κυριακή (Πουμπουρίνα) , τη σύζυγο του Ελένη και τα  παιδιά τους Σταύρο, Δημήτρη, Γιώργο και Μαρία.
5)    Σπυριδόπουλος ή Σοϊλεμέζ Πολυχρόνης του Σπύρου με τον πατέρα του, τη μητέρα του Μυροφόρα, την αδελφή του Ελένη, τη σύζυγό του Κυριακή και τα παιδιά τους Μιχάλη, Μαγδαληνή, Πηνελόπη και Γιάννη,
6)    Σπυριδόπουλος ή Σοϊλεμέζ Πολυχρόνης TOU Χαράλαμπου με τη σύζυγο  του Μαρία  και τα παιδιά τους Φωκίωνα και Καλλιόπη. Μετά το θάνατο της Μαρίας, παντρεύτηκε τη θεολογία .Τεριά, χήρα του Ποταμόπουλου
7)    Σπυριδόπουλος ή Σοϊλεμίζ  Γιάννης του Χαράλαμπου με τη σύζυγό του Σοφία και τα παιδιά τους Θεόφιλο, Αναστάση, Παρθένα και Ελένη.
8)    Σισμανίδης Γιώργος του αόμματου Χριστόφορου με τη μητέρα του Παρθένα (αοματίνα), τις αδελφές του Σοφία, Μυροφόρα, Ευθυμία και Κυριακή, τη σύζυγο του Ειρήνη και τα παιδιά τους Σταύρο, Πελαγία, Εύα, Παρθένα και Μαρίκα
9)    Σισμανίδης Μιχάλης του Χριστόφορου με τη σύζυγο του Σοφία και τα παιδιά τους Ελένη, Μαρία, Ευθύμιο, Κώστα και Μιχάλη ( που γεννήθηκε μετά το θάνατο του πατέρα του).  '
10)    Σισμανίδης Γιώργος του Χριστόφορου με τη σύζυγο του Σοφία και τα  παιδιά τους Μαρία και Σταύρο. Είχαν κι άλλα , αλλά πέθαναν σε μικρή ηλικία. Το ένα ονομαζόταν Ματθαίος.
11) Σισμανίδης Χριστόφορος του Δημήτρη με τη σύζυγο του Ευθυμία.
12)    Σισμανίδης Χαράλαμπος του αόμματου Χριστόφορου με τη σύζυγο του  Ευθυμία, το γένος Γιώργου Σπυριδόπουλου και τα παιδιά τους Κυριακή,Ελένη,Ξανθίππη,Μαρίκα, Χριστόφορο, Θεμιστοκλή και Περικλή,
13)    Σισμανίδης Αβραάμ του Δημήτρη με τη σύζυγο του Μυροφόρα(Μυρίκα) και τα παιδιά τους Ελένη, Θεόφιλο, Παναγιώτη  και Μαρία.
14)    Καϊτελίδης Σπύρος του Δημήτρη με τη μητέρα του Ευθυμία, τις θείες του  Κυριακή και Παρέσα, τις αδελφές του Αθηνά, Mυροφόρα,Μαρία και  Αγγελική, τη σύζυγό του Μαρία και τα παιδιά τους Ελένη, Αργυρώ, Καλλιόπη, Αριστοφάνη και Δημήτρη.
15)    Σισμανίδης Χρύσανθος του Αβραάμ με τη σύζυγο του Σοφία και τα δυο κοριτσάκια τους.
16)    Καϊτελίδης Χρήστος του Αβραάμ με τη σύζυγο του Κυριακή    (Χρηστάβα) και τα παιδιά τους Αριστείδη, Αναστάση, Ελένη και Σουμέλα.
17)    Καϊτελίδης Χαράλαμπος του Αβραάμ με τον πατέρα του, τη σύζυγο του Kυριακή (Λαμπίνα) και τα παιδιά τους Γιάννη, Θεόδωρο, Κώστα, Μαρία και Καλλιόπη.
18)    Σισμανίδης Χαράλαμπος του Χριστόφορου με τη σύζυγο του Ευθυμία, τα παιδιά τους Γιώργο και Ευστάθιο και τη σύζυγο του Γιώργου Σοφία, το γένος Παντελή Κοπαλίδη.   
19)    Καϊτελίδης Κώστας του Γιάννη με τη σύζυγο  του Μαγδαληνή και τα  παιδιά τους  Αναστάση, θεοφύλακτο, Χριστίνα, Όλγα, Κυριακή και Ευθυμία.
20)    Φουλίδης Πέτρος του Στέφανου με τη μητέρα  του Σοφία (Φουλίνα), το γένος Σπύρου Κοπαλίδη και τη σύζυγό του Χαρίκλεια, από  την οποία πήρε διαζύγιο, και είχαν παιδιά. Ξαναπαντρεύτηκε με την Ευρύκλεια και απόκτησαν την Αγγελική και  την Αλεξάνδρα.   
21)    Καϊτελίδης Ευστάθιος του Γιάννη με τη σύζυγο του Μυροφόρα και τα παιδιά τους Μαρία, Χριστίνα και Χριστόφορο,
22)    Καϊτελίδης Παντελής του Αβραάμ με τη σύζυγο του Κυριακή , το γένος Σπύρου Κοπαλίδη, τα παιδιά τους Θεόφιλο, Χριστόφορο, Σπύρο και Γιώργο, τη σύζυγο του Θεόφιλου Κυριακή, το γένος Χριστόφορου Σισμανίδη  και τη σύζυγο του Χριστόφορου  Αλεξάνδρα.   
23)    Καϊτελίδου Σοφία, χήρα του Απόστολου Καϊτελίδη  με τα παιδιά της Τριαντάφυλλο και Γιάννη.   
24)    Τεριά θεολογία του Νίκου και της Μαρίας, χήρα του Ποταμόπουλου.
25)    Καϊτελίδης Παύλος του Παναγιώτη με τη μητέρα του Ελισάβετ (Παναγιωτίνα) την αδελφή του Παρθένα, τη σύζυγό του Κυριακή, το γένος Γιώργου Κωνσταντινίδη και τα παιδιά τους Χαράλαμπο, Παναγιώτη και Ελένη.
26)    Κοπαλίδης Παντελής του Χριστόφορου με τη σύζυγο του Ελένη, τα  παιδιά τους Κυριακή, Σοφία, Νίκο, Κώστα, Αριστείδη,  Ευθυμία, Μαρίνα και Γιώργο, τη σύζυγο του Γιώργου Δέσποινα και τα παιδιά Παντελή και Ηλία.
27)    Κοπαλίδης Συμεών του Γιάννη και της  Σοφίας (Γιαννίνας), το γένος Γιάννη Σισμανίδη με τη σύζυγό του Μαγδαληνή και τα παιδιά τους Ελένη και Αγγελική.
28)    Κοπαλίδης Θεόδωρος του Σπύρου και της Ανατολής με τη σύζυγο του Ελένη γένος Χριστόφορου Σισμανίδη και τα  παιδιά τους Κώστα, Γιώργο Ευρύκλεια και Μαρία.
29) Κοπαλίδης Αγάπιος του Σπύρου και της Ανατολής με τη σύζυγό του Σοφία, τα παιδιά τους Μιχάλη, Χαράλαμπο και Μαρία, τη σύζυγο του Μιχάλη Παρθένα και τα παιδιά τους Αγαθοκλή και. Δημήτρη και τη σύζυγο του Χαράλαμπου Όλγα, το γένος Ευστάθιου Τριανταφυλλίδη.


Ευθυμίου Μ. Σισμανίδη


"ΕΝΘΥΜΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΑΝΤΑ"

http://santeos-best.com

Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2012

H τούρκικη σημαία ήταν το σύμβολο της ελληνικης αποικίας του Βυζαντίου!

Η Τούρκικη σημαία, και το αντίστοιχο "εθνικό σύμβολο" των Τούρκων, προέρχεται από ένα σύμβολο της αρχαιοελληνικής πόλης Βυζάντιον, που υπήρχε στην θέση της Κωνσταντινούπολης.
Αυτό το σήμα, που είναι πανάρχαιο και απαντάται ως λατρευτικό σύμβολο της θεάς Εκάβης, έγινε σύμβολο της πόλης του Βυζαντίου όταν ο Φίλιππος, πατέρας του Μεγαλέξανδρου, προσπάθησε να καταλάβει αυτή την πόλη, και μια νύχτα με συννεφιά, έστειλε πολεμιστές (σαν καταδρομική επιχείρηση) να περάσουν τα τείχη, για να αλώσουν την πόλη.
Ξαφνικά, εμφανίστηκε το φεγγάρι, οι εισβολείς έγιναν αντιληπτοί και αποκρούστηκε η επίθεση.... Από τότε, και επειδή θεωρήθηκε θεϊκή βοήθεια, έγινε σύμβολο της πόλης του Βυζαντίου.
Από εκεί έμεινε ως σύμβολο παραδοσιακά και στην Κωνσταντινούπολη, το βρήκε και ο Μωχάμεντ ο Πορθητής και, όπως χρησιμοποίησε τα πάντα από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία για να προσδώσει αυτοκρατορική χροιά στην οθωμανική κατάκτηση, έτσι κι αυτό το έκανε  σύμβολο της οθωμανικής κυριαρχίας που εξελίχθηκε και σε  μουσουλμανικό σύμβολο....
 Κέρμα του αρχαιοελληνικού Βυζαντίου με την επιιγραφή: ΒΥΖΑΝΤΙΩΝ





Αρης Κυριαζης 




Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012

Η περίπτωση των Ελλήνων προσφύγων, 1913-1914

 Κατά τον Πάλλη, οι Έλληνες που ήρθαν στη Μακεδονία στο διάστημα 1913-1914, από τις παραπάνω χώρες, ανέρχονται σε 155.000, από τους οποίους οι 80.000 από την Ανατολική Θράκη, οι 40.000 από τη Δυτική (τότε βουλγαρική) Θράκη, και οι 20.000 από τη Μ. Ασία. Κάπου 5.000 προέρχονται από περιοχές που περιήλθαν στη Σερβία (Μοναστήρι, Γευγελή, Δοϊράνη) και άλλοι τόσοι από τη Βουλγαρία (Στρώμνιτσα, Μελένικο, Μαχόμια, Νευροκόπι, Άνω Τζουμαγιά). Οι υπόλοιποι 5.000 προέρχονται από τον Καύκασο.
Όπως βλέπομε, ο μεγαλύτερος όγκος των Ελλήνων προσφύγων, σ' αυτό το διάστημα, προέρχεται από τουρκοκρατούμενες και βουλγαροκρατούμενες περιοχές.
Όσο για τους προερχόμενους από την Αν. Θράκη και τη Μ. Ασία δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι θύματα οργανωμένων διωγμών εκ μέρους της Τουρκίας, με στόχο να πιεσθεί η Ελλάδα, ώστε να αποδώσει τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, ιδιαίτερα τη Χίο και τη Λέσβο.
Το οργανωμένο, μάλιστα, σχέδιο σκηνοθετεί τους υποχρεωτικούς διωγμούς και τις αναγκαστικές μετακινήσεις με ποικίλους τρόπους, κυρίως, όμως, με τους εμπορικούς, οικονομικούς εκβιασμούς του εν Τουρκία Ελληνισμού.
Έχουμε σήμερα βάσιμα στοιχεία για μια εκτεταμένη και οργανωμένη δικτύωση εμπορικών κύκλων της Τουρκίας, ένθεν και ένθεν του Αιγαίου, ακόμη και σε πόλεις της Ελλάδος, όπως τη Θεσσαλονίκη, τις Σέρρες, την Καβάλα, με στόχο την οικονομική εξόντωση Ελλήνων εμπόρων, κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, και την αναγκαστική τους καταφυγή στην Ελλάδα.   
Από έκθεση της ελληνικής πρεσβείας στην Κωνσταντινούπολη πληροφορούμαστε ότι, ήδη από το 1913, ιδρύθηκε Ειδικός Σύνδεσμος, ως παράρτημα του κομιτάτου «Ένωσις και Πρόοδος», στην Κωνσταντινούπολη και στη Θεσσαλονίκη, με σκοπό την εμπορική ενίσχυση των Τούρκων και την καταστροφή των Ελλήνων.
Τα σημαντικότερα μέλη και τα επιτελικά στελέχη αυτού του Συνδέσμου αποτελούν οι Ντονμέδες (εξισλαμισμένοι Εβραίοι), οι οποίοι είναι δεμένοι μεταξύ τους και έχουν συμφέρον να καταστραφούν εμπορικά οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, της Αδριανούπολης και άλλων πόλεων της Τουρκίας.
Στην έκθεση γίνεται λόγος, πρώτα-πρώτα, για τους πιο δραστήριους παράγοντες αυτού του Συνδέσμου.
Κατ' αρχήν, για τον Οσμάν Σουρεγιά εφένδη, άλλοτε δάσκαλο και τώρα (1914) λογιστή του εμπορικού καταστήματος «Μουσταφά Σαμλή και υιός», στην Κωνσταντινούπολη.
 Έπειτα, για τους Ντονμέδες της Πόλης, όλους, σχεδόν, εμπόρους: 1) Μουσταφά Σαμλή, 2) το γιο του, 3) Μπουφή, 4) αδελφούς Μπαλτζή, στο κατάστημα των οποίων συνεδρίαζε ο Σύνδεσμος, 5) Μετζήτ Καρακάς, 6) Μεμψέρ Ζαδέ, 7) Κεμάλ Οβέρ, 8) Χασμέτ, 9) Μουνίρ.
Εξάλλου, ένα από τα πιο δραστήρια στελέχη αυτού του Συνδέσμου της Κωνσταντινούπολης είναι ο Σαρήμ Εφέντης, ο μεγαλύτερος γιος του Κιμπάρ Ογλού Αλή, αδελφού του Δημάρχου Θεσσαλονίκης.
Είναι ο ιθύνων νους που κινεί τα νήματα της ανθελληνικής προπαγάνδας δίνοντας οδηγίες και εντολές προς αυτή την κατεύθυνση. Έπειτα, τα εν Κωνσταντινουπόλει καταστήματα Ρουστή Καρακάς, Μετζήτ Καρακάς, αδελφών Βαλτζή, Ναΐλ Κουγιουλτζή, Διλπέρ Ζαδέ, έχουν υποκαταστήματα και στη Θεσσαλονίκη.
 Όλοι τους είναι φανατικοί οπαδοί του Κομιτάτου «Ένωσις και Πρόοδος» και μέλη αυτού του Συνδέσμου.
Είναι βέβαιο ότι οι περισσότεροι από τους Ντονμέδες -μέλη αυτού του Συνδέσμου στην Κωνσταντινούπολη- μετοίκησαν και μετέφεραν εκεί τις εργασίες τους από τη Θεσσαλονίκη μετά τη συνθήκη του Βουκουρεστίου (1913).
Μάλιστα, από τότε αρχίζει και ο εμπορικός τους πόλεμος κατά των Ελλήνων της Πόλης: 1) Μουσουλμάνοι ιδιοκτήτες ελληνικών καταστημάτων αναγκάζονται να εξώσουν τους ενοικιαστές τους,
2) παύει η πίστωση σε Έλληνες πιστωτές,
 3) Μουσουλμάνοι δεν αγοράζουν από Έλληνες εμπόρους,
4) η τουρκική αστυνομία επιβάλλει δυσβάσταχτα πρόστιμα σε Έλληνες εμπόρους και μεθοδεύει τρόπους δίωξής τους,
5) πάνω από 600 ελληνικά καταστήματα της Κωνσταντινούπολης έκλεισαν,
 6) επιβάλλεται στους Έλληνες να βάφουν κόκκινα τα καταστήματά τους,
 7) πηλήκια μαθητών με ελληνικές επιγραφές και φορέματα με μπλε χρώμα σχίζονται και καταστρέφονται,
8) Έλληνες βρίζονται και εξευτελίζονται στους δρόμους της Πόλης.
Η τουρκική αστυνομία ενισχύει, με τον τρόπο της, την ανθελληνική αυτή εκστρατεία. Παράδειγμα: ο Ιωάννης Αντωνίου Σαμουρτανίδης πιάστηκε και καταδικάστηκε σε 2 χρόνια φυλακή, γιατί τόλμησε να τραγουδήσει
ελληνικό τραγούδι μέσα σε οινοπωλείο.
Όμως, οι διωγμοί αυτοί επεκτείνονται και σε άλλες πόλεις της Τουρκίας, όπως την Αδριανούπολη, με πρωτεργάτες και πυρήνες τους Ντονμέ¬δες.
Και δεν περιορίζεται μόνο στον τουρκοκρατούμενο χώρο αυτή η δραστηριότητα. Στη Θεσσαλονίκη ο εν λόγω Σύνδεσμος διαθέτει ένα αρκετά ενισχυμένο ταμείο, για να ανταποκριθεί στις ανάγκες και υποχρεώσεις του: άλλοτε για να δωροδοκήσει, άλλοτε για να απαλλαγούν τα μέλη του από τη θητεία στον ελληνικό στρατό, και άλλοτε για να μπορεί να «συνεισφέρει» στον έρανο που διενεργείται για τον ελληνικό στόλο, για να αποφύγει τις υποψίες.
Εξάλλου, είναι ποικίλοι οι τρόποι της ύπουλης προπαγάνδας και δραστηριότητας αυτού του Συνδέσμου εδώ στη Μακεδονία. Πρώτα-πρώτα, όταν η Θεσσαλονίκη απελευθερώθηκε από τον ελληνικό στρατό (26 Οκτωβρίου 1912), οι Ντονμέδες της πόλης, διά του Συνδέσμου τους, έστειλαν επιτροπή στις Μεγάλες Δυνάμεις, προκειμένου να πετύχουν τη διεθνοποίηση της.
Έπειτα, ο Σύνδεσμος, κυρίως από Ντονμέδες, προωθεί, με πονηρές και ύπουλες ενέργειες, την προπαγάνδα που οργανώνει το Κομιτάτο, προκειμένου να ξεσηκώσει τους Μουσουλμάνους της Μακεδονίας, ιδιαίτερα στη Θεσσαλονίκη και στην Καβάλα: με οικονομική ενίσχυση, με λήψη - αποστολή πληροφοριών, με απόκρυψη πρακτόρων, με διενέργεια κατασκοπείας, με ενεργοποίηση κατάλληλων προσώπων. Αναφέρεται, μάλιστα, ότι χρησιμοποιεί ως πράκτορες τέσσερα αδέλφια, από τους Ντονμέδες της Μυτιλήνης: τους Κούμελη - Χασάν - Ζαδέ - Μουσταφά.
 Επίσης, τον Ντον με' Χουσεΐν, έμπορο. Χρέη συνδέσμου μεταξύ Κωνσταντινούπολης και Μυτιλήνης εκτελεί ο Μεχμέτ Εφέντης, ενώ μεταξύ Κωνσταντινούπολης και Χίου ο Χασάν.
Αλλά και μέσα στη Θεσσαλονίκη ο ίδιος ο Κιμπάρ Ογλού Αλή, αδελφός του Δημάρχου και έμπορος σιδηρικών, φρούτων και διαφόρων μηχανών, κινεί τα νήματα μιας δραστήριας προπαγάνδας υπέρ του Κομιτάτου. Το δίκτυο των ύπουλων ενεργειών του απλώνεται σε όλη την Κεντρική Μακεδονία, ιδιαίτερα στις πόλεις των Σερρών, της Δράμας και της Καβάλας, όπου συνήθως προωθεί τα εμπορεύματά του. Είναι πολύ πιθανό ότι είναι δικτυωμένος και με παράγοντες της Τουρκίας, αφού ο υπάλληλος του, ονόματι Σταύρος, από την Αμισό του Πόντου, περιοδεύει τακτικά στη Μαύρη Θάλασσα.
Όπως φαίνεται, η έκθεση αυτή της ελληνικής πρεσβείας της Κωνσταντινούπολης δίνει μια άγνωστη λεπτομερειακή πτυχή από τους οργανωμένους διωγμούς, εκ μέρους του Συνδέσμου των Ντονμέδων και της αστυνομίας εις βάρος των Ελλήνων εμπόρων της Κωνσταντινούπολης, αλλά και από ένα καλά καταστρωμένο προπαγανδιστικό δίκτυο που απλώνεται σ' Ανατολή (Τουρκία) και Δύση (Μακεδονία) και ενεργοποιείται, κυρίως, από Ντονμέδες του Συνδέσμου και του Κομιτάτου.
Επομένως, στόχος αυτού του Συνδέσμου, με τα παραρτήματά του στην Κωνσταντινούπολη και στη Θεσσαλονίκη, και με κύρια στελέχη τους Ντονμέδες, εκεί και εδώ, δεν ήταν μόνο ο εμπορικός διωγμός των Ελλήνων της Πόλης και η αναγκαστική καταφυγή - έξοδος τους στην Ελλάδα.
 Ήταν και η οργάνωση προπαγάνδας μεταξύ των Μουσουλμάνων της Μακεδονίας, με στόχο τη δημιουργία επαναστατικών εστιών, ιδιαίτερα στη Θεσσαλονίκη και στην Καβάλα, αλλά και στα νησιά Μυτιλήνη και Χίος, προκειμένου να δοθεί η εντύπωση στην Ευρώπη ότι η Ελλάδα ήταν ανίκανη να ασκήσει διοίκηση στις νέες επαρχίες, και, για το λόγο αυτό, επιβάλλεται να δρομολογηθούν νέες ρυθμίσεις.
Βέβαια, κύριος στόχος της πρεσβευτικής έκθεσης είναι να συγκεντρωθούν στοιχεία για τη δραστηριότητα των Ντονμέδων της Θεσσαλονίκης, προκειμένου να ασκηθούν αντίποινα εις βάρος τους και να περιοριστεί ο εμπορικός διωγμός των Ελλήνων της Τουρκίας.
Ωστόσο, μια τέτοια προπαγανδιστική δικτύωση στο χώρο της Μακεδονίας και των νησιών μας πείθει ότι πρόκειται για ενέργεια που στοχεύει στην ευρύτερη δραστηριοποίηση των Μουσουλμάνων. Το ίδιο, εξάλλου, μαρτυρείται και από υπόμνημα 140 αγροτικών οικογενειών του χωριού Τσαρπίστα (Τερπνή) Σερρών, που υποβάλλεται, στις 28 Αυγούστου 1914, στη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας.
 Οι οικογένειες αυτές προέρχονται από τη Νιγρίτα, όπου καταστράφηκαν εντελώς οι περιουσίες τους από τους αποχωρούντες Βουλγάρους (1913), και αναγκάστηκαν να εγκατασταθούν σε περιουσίες των Μουσουλμάνων της Τερπνής, οι οποίοι έφυγαν μαζί με τους Βουλγάρους, με τους οποίους και συνεργάστηκαν. Στο υπόμνημα διαμαρτύρονται ότι συχνά απειλούνται από δήθεν εκπροσώπους αυτών των Μουσουλμάνων, οι οποίοι απαιτούν υπέρογκα ενοίκια ή και εξώσεις από τα μουσουλμανικά ακίνητα.
Ας δούμε, τώρα, και μια άλλη πτυχή διωγμών του Ελληνισμού. Πρόκειται για την οδύσσεια των Ελλήνων της Ανατολικής Ρουμελίας που διώχνονται βίαια το καλοκαίρι του 1914 από την περιοχή Αγαθούπολης, συγκεκριμένα από την πόλη Αγαθούπολη και τα χωριά Προβίδον, Κωστή, Βασιλικόν.

Προσφυγικές οικογένειες απο βουλγαροκρατούμενες περιοχές (Σερρών-Δράμας,1917) (Κ.Ι.Θ.)

Από έκθεση της Υγειονομικής Υπηρεσίας Θεσσαλονίκης προς τη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας, της 24 Ιουλίου 1914, πληροφορούμαστε ότι, κάπου 1.200 πρόσφυγες από την εν λόγω περιοχή, έφτασαν στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης σε άθλια κατάσταση: οι περισσότεροι ασθενείς και τραυματισμένοι. Η πορεία τους ήταν μια πραγματική οδύσσεια. Με το ατμόπλοιο Bulgaria και με 6-10 λίρες ναύλα για τον καθένα, έφτασαν, πρώτα, στην Κωνσταντινούπολη, για να προωθηθούν, τελικά, στη Θεσσαλονίκη με το περσικό πλοίο «Περσέπολις».
Το ιστορικό του ξεριζωμού τους μαρτυρεί ένα καλά προδιαγραμμένο και μελετημένο σχέδιο εξόντωσης του ελληνικού στοιχείου της Βουλγαρίας. Στο σχέδιο συμμετέχει και η επίσημη βουλγαρική πολιτεία.
Πράγματι, οι διωγμοί του 1914 θυμίζουν τις μαύρες μέρες του 1906. Βούλγαροι κομιτατζήδες, μαζί με πρόσφυγες Βουλγάρους από την Ελλάδα και την Τουρκία και με επίσημα όργανα της πολιτείας, επιτέθηκαν εναντίον των παραπάνω χωριών, όπου, αφού σκότωσαν, τραυμάτισαν, κακοποίησαν άνδρες και βίασαν κοπέλες, κατέλαβαν τις περιουσίες και ανάγκασαν όλους τους κατοίκους να ξεριζωθούν και να πάρουν το δρόμο της προσφυγιάς.
 Καθ' οδόν και μέχρι να επιβιβαστούν στο πλοίο, δέχτηκαν και άλλες επιθέσεις από κομιτατζήδες, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν και αρκετές γυναίκες.
Την έκθεση συνοδεύει και ιατρική γνωμάτευση του γιατρού Κ. Κουρζίδη, της 24 Ιουλίου 1914.
Επομένως, η έκθεση της Υγειονομικής Υπηρεσίας Ν. Θεσσαλονίκης, μας δίνει μια εικόνα από τους οργανωμένους διωγμούς του Ελληνισμού στην Ανατολική Ρουμελία (Βόρεια Θράκη) που οδήγησαν στον αναγκαστικό ξεριζωμό και στην τραγωδία των πρώτων προσφύγων της περιόδου 1913-1914.
Σύμφωνα με μια συγκεντρωτική αριθμητική εκτίμηση των προσφύγων, κατά περιοχές προέλευσης, μέχρι τις 12 Ιουλίου 1914 κατέφυγαν στην Ελλάδα 28.529 οικογένειες και 108.601 άτομα, όπως δείχνει ο παρακάτω πίνακας.


Περιοχές προέλευσης                     Οικογένειες         Άτομα    Χωριά προέλευσης (αριθμός)
1. Θράκη (Ανατ.-Δυτ.)                       14.552            54.292                         232
2. Μ. Ασία                                               6.817            24.771                          276
3. Βουλγαρία - Σερβία                         6.127             24.954                           76
4. Β. Ήπειρος                                             180                  827                           12
5. Καύκασος                                              853               3.757                                -
Σύνολο                                                 28.529           108.601                         596

Ο πληθυσμός αυτός, μέχρι τις 19 Αυγούστου του ίδιου χρόνου, ανεβαίνει στις 117.090 άτομα. Αυτό σημαίνει ότι, από τους 155.000 Έλληνες που, κατά τον Πάλλη, ήρθαν στη Μακεδονία έως τα τέλη του 1914, οι 117.000 έφτασαν μέχρι τις 19 Αυγούστου.
 Τα ρεύματα της προσφυγιάς είναι απανωτά και εντυπωσιακά διογκωμένα από μήνα σε μήνα, όπως φαίνεται από τα ταχτικά ενημερωτικά Δελτία της Επιτροπής Εγκαταστάσεως Προσφύγων.
Έτσι, σ' ένα συγκεντρωτικό πίνακα που υποβάλλει η Επιτροπή στο Γενικό Διοικητή Μακεδονίας για τους πρόσφυγες, κατά περιοχές εγκατάστασης, σημειώνεται ότι μέχρι τις 8 Ιουνίου 1914 στην Κεντρική Μακεδονία, από Κατερίνη μέχρι Δράμα, έχουν εγκατασταθεί 13.775 οικογένειες και 56.716 άτομα, δηλ. περίπου οι μισοί από το σύνολο των αφιχθέντων έως τις 19 Αυγούστου.
Στον πίνακα περιλαμβάνονται και οι επαρχίες Καστοριάς και Καϊλαρίων (Πτολεμαΐδας) της Δυτ. Μακεδονίας, όπου εγκαθίστανται, επίσης, πρόσφυγες (βλ. παρατιθέμενο πίνακα).
Δηλαδή, από τις 8 Ιουνίου μέχρι τις 19 Αυγούστου 1914, ήρθαν άλλοι 60.374 Έλληνες πρόσφυγες (περίπου το 50%).
Πρέπει, τελικά, να πούμε ότι ο 20ός αιώνας για την Ελλάδα σημαδεύεται από συχνά και μαζικά προσφυγικά ρεύματα. Η προσφυγιά του 1913-14 είναι η δεύτερη, μετά τους διωγμούς του 1906 από τη Βουλγαρία, και η τρίτη μετά τη μετοικεσία Ελλήνων του Καυκάσου στα τέλη του 19ου και αρχές του 20ού αιώνα (1895-1907). Τα τελευταία ρεύματα είναι όσα κατακλύζουν τη χώρα μας μετά τη διάλυση της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.


 Στάθης Πελαγίδης


Καθηγητής Α.Π.Θ.(Παιδαγωγική σχολή Φλωρινας)




"Προσφυγική Ελλάδα 1913-1930"

http://santeos-best.com

"Ο φράχτης της βαρβαρότητας".

Μετά την πρόσφατη παρακολούθηση της ομιλίας του κύριου Νίκου Λυγερού με τίτλο "Άνθρωποι και Φράχτες" οι μαθητές του Πρώτου Γενικού Ενιαίου Λυκείου Ορεστιάδας κατόπιν αιτήματός τους προς την Καθηγήτριά τους Μαρίνα Προβατίδου ζήτησαν από την κύριο Νίκο Λυγερό να συγγράψει θεατρικό έργο. Ο ίδιος ανταποκρινόμενος στο αίτημα τους, αντιλαμβανόμενος την κρισιμότητα του θέματος αλλά και την ευαισθησία τόσο των μαθητών όσο και της Καθηγήτριάς τους συνέγραψε το θεατρικό έργο -  performance με τίτλο "Ο φράχτης της βαρβαρότητας". 


 Ευτέρπη (μουσική): Αμαλία Χατζηαθανασίου
Ερατώ (λυρική ποίηση): Άννα Μαρασλή,
Θάλεια (κωμωδία): Δήμητρα Μπαχαρίδου
Καλλιόπη (επική ποίηση): Ελεάνα Λαπανούδη
Κλειώ (ιστορία): Ελένη Μηλώσα
Μελπομένη (τραγωδία): Κωνσταντίνα Δαλακούρα
Ουρανία (αστρονομία): Μαρία Καρακατσάνη.
Πολυμνία (ύμνοι): Μαρίνα Προβατίδου
Τερψιχόρη (χορός): Ξένια Ρηγούδη,
Άνθρωπος : Χατζίκ Κασαπιάν


Εννέα μούσες, ένας άνθρωπος. Σκηνή σκοτεινή εκτός από το φως πάνω στον άνθρωπο. Οι εννέα μούσες είναι η μία πάνω στην άλλη πεταμένες σαν σκουπίδια, πληγωμένες… Σιωπή. Ο άνθρωπος τις αντικρίζει ξαφνικά. Φως πολύχρωμο πάνω τους. Ο άνθρωπος τρέχει προς αυτές. Προσπαθεί να σηκώσει μια αλλά πέφτει και ξαναπροσπαθεί με μία άλλη. Ίδιο παίγνιο με τις άλλες. Αλλαγή φάσης. Τις τραβά μία-μία και τις τοποθετεί μ’ ένα ταφικό τρόπο. Ετοιμάζεται να τις θάψει. Όμως καθώς τις βάζει, την μία δίπλα από την άλλη, δημιουργεί ένα ενιαίο σώμα που δεν έχει πια σχέση με τα κορμιά τους. Τότε μόνο έρχεται μπροστά στη σκηνή και γονατίζει κοιτάζοντας το κοινό. Παραμένει σιωπηλός και ακίνητος με τα χέρια ανοιχτά. Κλαίει.


Χατζίκ: Ποιος διέπραξε αυτό το έγκλημα;

Σιωπή. Μετά ακούμε τις γυναικείες φωνές δίχως να κινηθεί καμιά.

Αμαλία: Η βαρβαρότητα !
Άννα: Ο φράχτης !
Δήμητρα: Η κοινωνία !
Ελεάνα: Το κράτος !
Ελένη: Η βία !
Κωνσταντίνα: Η αδιαφορία !
Μαρία: Η δειλία !
Μαρίνα: Η υποκρισία !

Σιωπή. Ο άνθρωπος γυρίζει πίσω στις μούσες.

Χατζίκ: Ποιος μίλησε;
Αμαλία: Η Ευτέρπη !
Άννα: Η Ερατώ !
Δήμητρα: Η Θάλεια !
Ελεάνα: Η Καλλιόπη !
Ελένη: Η Κλειώ !
Κωνσταντίνα: Η Μελπομένη !
Μαρία: Η Ουρανία !
Μαρίνα: Η Πολυμνία !
Ξένια: Η Τερψιχόρη !

Ο άνθρωπος τις σηκώνει μία μία μέσα στη σιωπή!

Χατζίκ: Πώς τόλμησαν να σας πληγώσουν;
Όλες μαζί: Με τη λήθη !
Χατζίκ: Θα είμαι η μνήμη σας…
Όλες μαζί: Είμαστε νεκρές. Χρόνος.

Με τα κομμάτια μας έφτιαξαν ένα φράχτη εναντίον των ανθρώπων.

Χατζίκ: Στην πατρίδα μου επέζησα στη γενοκτονία και τώρα αντιμετωπίζω τη γενοκτονία της μνήμης.

Χορογραφία. Οι μούσες καλύπτουν όλη τη σκηνή και περιστρέφονται γύρω από τον άνθρωπο. Όταν τον ακουμπούν μόνο μιλούν.

Αμαλία: Δεν επιζήσαμε…
Άννα: Μας έσπασαν τα χέρια…
Δήμητρα: Έχυσαν μπετό στα πόδια μας…
Ελεάνα: Έδεσαν σύρματα στα μαλλιά μας.
Ελένη: Έσκισαν το δέρμα μας.
Κωνσταντίνα: Έκλεψαν το πνεύμα μας.
Μαρία: Ξέχασαν τις αξίες.
Μαρίνα: Εκτέλεσαν την ανθρωπιά.
Ξένια: Για την κοινωνία της λήθης…
Χατζίκ: Όχι !
Όλες μαζί: Ποιος τόλμησε ν’ αντισταθεί;
Χατζίκ: Εγώ !
Όλες μαζί: Ποιος είσαι εσύ;
Χατζίκ: Ο άνθρωπος.
Όλες μαζί: Δεν υπάρχει άνθρωπος εδώ. Είναι απαγορευμένοι από το φράχτη.
Χατζίκ: Τότε πρέπει να πέσει ο φράχτης.
Όλες μαζί: Είναι αδύνατον. Το αποφάσισε το κράτος και η βία.
Χατζίκ: Τα ίδια καταδίκασαν τον Προμηθέα.
Όλες μαζί: Είσαι παράξενος, άνθρωπε. Η αλαζονεία σου θα σε σκοτώσει και σένα.
Χατζίκ: Αφού επέζησα της γενοκτονίας, τίποτα δεν μπορεί να μ’ εμποδίσει.
Όλες μαζί: Και ο φράχτης;
Χατζίκ: Είναι ανίκανος μπροστά στην νοημοσύνη.
Αμαλία: Μήπως έχει δίκιο ο άνθρωπος;
Άννα: Δεν ξέρει τι λέει.
Δήμητρα: Ξέρει όμως τι κάνει.
Ελεάνα: Και τι σημαίνει αυτό;
Ελένη: Μπορεί να μας ζωντανέψει.
Κωνσταντίνα: Μα πως είναι δυνατόν;
Μαρία: Ο Προμηθέας βοήθησε…
Μαρίνα: Ακόμα και τον Δία…
Ξένια: Όταν τον είχαν ακρωτηριάσει.
Χατζίκ: Αν πέσει ο φράχτης τότε θα ζήσετε και πάλι ελεύθερες.
Όλες μαζί: Ας πέσει τότε !

Πέφτει η αυλαία







Νικος Λυγερος




http://santeos-best.com

Τι ειναι φραχτης

Το performance του Νίκου Λυγερού "Τι είναι ένας φράχτης" συντέθηκε κατόπιν παραγγελίας της καθηγήτριας Μαρίνας Προβατίδου και των μαθητών της Β Γυμνασίου Ορεστιάδας.
Μέσα από τις φράσεις των παιδιών αναδεικνύεται η σοβαρότητα του προβλήματος που απασχολεί όχι μόνο την περιοχή της Ορεστιάδας αλλά ολόκληρης της Ελλάδας.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο κύριος Νίκος Λυγερός κάνει χρήση των πραγματικών ονομάτων των μαθητών και της Καθηγήτριας που ζήτησαν να τους γράψει κάτι προσωπικό.


Μαρίνα : Σήμερα παιδιά θα εξετάσουμε την έννοια του φράχτη. Λοιπόν ποιος από εσάς ξέρει τι είναι ένας φράχτης ;

Όλοι μαζί : Εγώ, κυρία ! Εγώ !

Μαρίνα : Όχι όλοι μαζί, ένας ένας. Θα αρχίσουμε αλφαβητικά... Εσύ, λοιπόν...

Άννα: Λαβύρινθος για χαζούς!

Μαρίνα : Άννα, τι είναι αυτά που λες ;

Βασίλης: Σπίτι αστέγων!

Μαρίνα: Αχ, Παναγία μου...

Γιάννης: Μισοτελειωμένο κοτέτσι!

Μαρίνα: Ήθελα να μάθω πώς το σκέφτηκες.

Γιώργος: Αντιμεταναστευτικό κίνημα!

Μαρίνα : Μα τι θα κάνω με σας;

Δήμητρα: ΑΟΖ χωρίς οικονομία!

Μαρίνα : Μάλλον πήγες σε διάλεξη εσύ...

Ειρήνη: Αποκλειστική Ζώνη!

Μαρίνα : Τώρα το κλείσαμε.

Εριφύλλη: Απέραντο τρυπητό!

Μαρίνα: Α καλά!

Ζήνα: Είσοδος εξόδου!

Μαρίνα : Και πλάγια σκέψη τώρα.

Ιωάννα : Κίνηση απραξίας!

Μαρίνα : Μα είστε όλοι βαλτοί;

Κατερίνα : Σιδερένιο πανό!

Μαρίνα : Ποιος σας έμαθε όλα αυτά ; Να δούμε που θα πάμε με τέτοιες ιδέες.

Όλοι μαζί : Στην Ορεστιάδα, κυρία !



Νικος Λυγερος



http://santeos-best.com

Σ.Ο.Κ.: Στρατηγική Ομάδα Κρούσης

Η Ελλάδα χρειάζεται μια Στρατηγική Ομάδα Κρούσης. 
Μπορεί αυτή η έκφραση να ξαφνιάσει ακόμα και τους ειδικούς των ενόπλων δυνάμεων, διότι το δεύτερο σκέλος αφορά συνήθως το τακτικό επίπεδο.  Η εξήγηση είναι απλή, το πρώτο σκέλος δεν επαρκεί.
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται μόνο ένα  think tank. Κι ο λόγος είναι ότι το θεωρητικό είναι ανίκανο ν’ αλλάξει τις καταστάσεις και σίγουρα τα δεδομένα που απασχολούν το λαό μας.
Η Στρατηγική σκέψη είναι απαραίτητη, όπως και ο στρατηγικός σχεδιασμός, αλλά πρέπει να υποστηριχτούν και από τη στρατηγική διαχείριση της κρίσης. Με άλλα λόγια, όλα αυτά είναι απλώς ιδέες όσο δεν υπάρχουν υλοποιήσεις. 
Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την ομάδα κρούσης. Από την άλλη πλευρά, κινήσεις σε τοπικό επίπεδο δίχως στρατηγική ακόμα και αν είναι αποτελεσματικές δεν εξασφαλίζουν τίποτα σε ολικό επίπεδο. Η έννοια της Στρατηγικής Ομάδας Κρούσης είναι λοιπόν ένα μείγμα ικανό να διαχειριστεί ένα στρατηγικό mix από την ιδέα έως την υλοποίηση της.
Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα είναι πολυμετωπικά και οι τοπικές προσεγγίσεις καταρρέουν διότι, μπαίνουν σε ένα πλαίσιο ανταγωνιστικό όταν οι άνθρωποι δεν έχουν πραγματική εικόνα των άλλων προβλημάτων και δεν μπορούν να συνδυάσουν τη θεματολογία.

Όταν δεν υπάρχει μία Στρατηγική Ομάδα Κρούσης δεν αντιλαμβανόμαστε τα κοινά στοιχεία που μπορούν να έχουν προβλήματα, όπως το θέμα της αναγνώρισης και της ποινικοποίησης της άρνησης της γενοκτονίας, οι κυπριακές προσφυγές, οι γερμανικές αποζημιώσεις, τα ακριτικά νησιά, η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, η απόρριψη των φραχτών, η απόδειξη του εθνικού θησαυρού που αποτελούν οι Καραθεοδωρήδες, η εθνική άμυνα, η πολεμική αεροπορία, οι εναλλακτικές ανάπτυξης οικονομίας, η ποιότητα των ελληνικών προϊόντων, η Καρυάτιδα, τα Μάρμαρα του Παρθενώνα.
Όντως είναι ελάχιστοι αυτοί που μπορούν να αντιληφθούν την συνεκτικότητα αυτής της θεματολογίας, ειδικά όταν τη συνδυάζουμε με επιστημονικές ανακαλύψεις και με την παιδεία σε όλες τις βαθμίδες. Διότι όλοι μας κοιτάζουμε και λίγοι βλέπουν την πραγματικότητα, για να έχουν αποτελεσματικά οράματα και βέβαια υλοποιήσιμα.
Τώρα ο καθένας έχει τα δεδομένα στα εθνικά και οικονομικά θέματα. Οι κατηγορίες δεν αλλάζουν τίποτα. Ο ελληνικός λαός θέλει έργα επί του πρακτέου. Σε κάθε τομέα υπάρχουν σοβαροί άνθρωποι που μπορούν να προσφέρουν στην πατρίδα μας μέσω των κινήσεων τους.
Αν αυτές λοιπόν είναι συντονισμένες και όχι σπασμωδικές, τότε μπορούμε πραγματικά να βοηθήσουμε τη χώρα δίχως να περιμένουμε τίποτα από τους άλλους. Οι Έλληνες δεν είναι πολλοί, αλλά δεν είναι λίγοι. 
Οι Έλληνες δεν είναι αντιδραστικοί, αλλά αντιστασιακοί. Τόσα χρόνια κατάφεραν να επιζήσουν μετά από γενοκτονίες, καταστροφές, πολέμους και είναι ακόμα εδώ για να προσφέρουν το έργο τους στην Ανθρωπότητα. 
Η μιζέρια της κοινωνίας δεν αλλάζει τίποτα ούτε καν τη σαθρότητα. Μπορεί να είμαστε άθλιοι, όπως θα έλεγε ο Victor Hugo, αλλά ο λαός μας κατάφερε άθλους. 
Έχουμε παρελθόν και το μέλλον μας ανήκει, διότι είμαστε ένας λαός του χρόνου. Και η εθνική μας στρατηγική πρέπει να είναι ΣΟΚ και ΚΛΕΟΣ.    


Νικος Λυγερος 


Όταν είδες τα σκίτσα


Όταν είδες τα σκίτσα
που ζωγράφισαν τα παιδιά
τότε συνειδητοποίησες
πόσο βάρβαρος ήταν ο φράχτης.
Κι εσύ που νόμιζες
ότι έλυσες ένα πρόβλημα
βρέθηκες συμμέτοχος
ενός εγκλήματος πολέμου
δίχως να το αντιληφθείς.
Τώρα όμως που ξέρεις
γιατί είδες τις εικόνες
των επόμενων ανθρώπων
τι θα κάνεις κι εσύ;


Ν. Λυγερός

Όταν ο φράχτης έγινε μνημείο


Όταν ο φράχτης έγινε μνημείο
κανείς δεν το περίμενε
κι όμως βλέποντας τα θύματα
ο καθένας μπορούσε ν' αντιληφθεί
το μέγεθος της βαρβαρότητας.

Πάνω στο φράχτη είδαμε
όχι μόνο τα ονόματα των θυμάτων
αλλά και το δέρμα των κορμιών
όταν το σώμα τους έγινε ένα
με το ατσάλι του συρματοπλέγματος.

Και τώρα ποιος θα τραγουδήσει

τις νεκρές τους ζωές
αφού ακόμα και το ντουντούκ
έπαψε να κλαίει
για να τους θάψει στη μνήμη του. 



Ν. Λυγερός


Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2012

ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ ΡΕΥΜΑΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ (1913-1914)

Είναι γνωστό ότι, με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου (Αύγουστος 1913), διαμορφώνεται ένας νέος πολιτικός χάρτης στα Βαλκάνια.
Η νέα αυτή πολιτική κατάσταση ανάγκασε χιλιάδες Έλληνες, Μουσουλμάνους, Σέρβους και Βουλγάρους να αναζητήσουν καταφύγιο στα μητροπολιτικά τους κέντρα, μια που, με τη νέα ρύθμιση των συνόρων, βρέθηκαν έξω απ' αυτά, εκτεθειμένοι στην εθνικιστική μανία του κυρίαρχου εθνοτικού τους περιβάλλοντος.
Βέβαια, τα θέματα αυτά ερευνήθηκαν και εξετάστηκαν από τον Α.Α. Πάλλη, που παρακολούθησε το προσφυγικό πρόβλημα της Ελλάδας από τη γένεση του, 1914, μέχρι την οριστική εγκατάσταση των προσφύγων (1930).
0 Α.Α. Πάλλης, ως υπεύθυνο στέλεχος των αρμοδίων υπηρεσιών, δηλ. της Επιτροπής Περίθαλψης και Εγκατάστασης των Προσφύγων (Θεσσαλονίκη 1914), της Επιτροπής Περίθαλψης Προσφύγων (Κωνσταντινούπολη, 1918), της Μ.Ε.Α.Π. (Μικτής Επιτροπής Ανταλλαγής Πληθυσμών) (1923), της Επιτροπής Αποκατάστασης Προσφύγων (1923- 1930), ήταν σε θέση να γνωρίζει από κοντά το Προσφυγικό πρόβλημα της χώρας μας, αλλά και, γενικότερα, την πορεία των πληθυσμιακών μετακινήσεων στα Βαλκάνια, σε όλη τους τη διάρκεια, από το 1912 μέχρι το 1930. Τα στοιχεία και τα πορίσματά του είναι δημοσιευμένα σε μια σειρά δημοσιευμάτων που μας καταπλήσσουν για τη ζωντάνια της αφήγησης και για
την ακρίβεια της εξιστόρησης.
Πρέπει, όμως, να πούμε ότι τα δημοσιεύματα του Πάλλη δίνουν, περισσότερο, τη στατιστική διάσταση των μετακινούμενων πληθυσμών και την πληθυσμιακή εξέλιξη της Μακεδονίας και Θράκης από το 1912 μέχρι το 1924.
Δεν προχωρούν στη διερεύνηση των ειδικότερων συνθηκών που εξώθησαν χιλιάδες Έλληνες, αλλά και Μουσουλμάνους, να εγκαταλείψουν τις εστίες τους και να αναζητήσουν καταφύγιο στην Ελλάδα και την Τουρκία, αντίστοιχα.
Το ερώτημα δηλ. που μπαίνει εδώ είναι, αν οι εν λόγω πληθυσμοί υπήρξαν θύματα οργανωμένων διωγμών (στην Ελλάδα εις βάρος των Μουσουλμάνων, στην Τουρκία και Βουλγαρία εις βάρος των Ελλήνων), ή μήπως προτίμησαν οι ίδιοι να αποφύγουν τη μοίρα  μιας μειονότητας μέσα σε ξένο εθνικό κορμό.
Ο Πάλλης χρησιμοποιεί τον όρο «καταφθάνουν» ή «μεταναστεύουν»  για τους Έλληνες από τη Βουλγαρία, τη Σερβία, τον Καύκασο, τη Θράκη (δυτική και ανατολική), τη Μ. Ασία.
 Άλλωστε, και οι τίτλοι των δημοσιευμάτων του κάνουν λόγο για μεταναστεύσεις: «Στατιστική μελέτη περί των φυλετικών μεταναστεύσεων», «φυλετικές μεταναστεύσεις στα Βαλκάνια» κ.λπ.
Έπειτα, στα κείμενα του Πάλλη, που αναφέρονται σ' αυτή την περίοδο, δε γίνεται εκτενής λόγος για τα μέτρα περίθαλψης και εγκατάστασης που θεσπίστηκαν και υλοποιήθηκαν από την ελληνική κυβέρνηση στις αρχές, ακόμη, του προσφυγικού προβλήματος (1914) για τους πρώτους Έλληνες πρόσφυγες, τόσο από την Ανατολή (Τουρκία, Καύκασο), όσο και από βαλκανικές χώρες (Βουλγαρία, Σερβία).
Αυτά, ακριβώς, φιλοδοξούμε να παρουσιάσομε εδώ: πρώτα-πρώτα, τις συνθήκες που εξώθησαν τους Έλληνες να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, στο διάστημα 1913-14, και τα κοινωνικά και ευρύτερα, για την υποδοχή και αποκατάστασή τους, μέτρα που θεσπίστηκαν.
 Έπειτα, κάτω από ποιες συνθήκες αναχώρησαν για την Τουρκία οι Μουσουλμάνοι της Μακεδονίας στο διάστημα 1913-14.

Στάθης Πελαγίδης
Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλονικης(Παιδαγωγική Ακαδημία Φλώρινας)

"ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ 1913-1930"








 http://santeos-best.com

Οι κρυφοί αγώνες των Κρυπτοχριστιανών

Οι Κρυπτοχριστιανοί του Πόντου μηχανεύονταν χίλιους τρόπους, για να μπορέσουν να θάψουν τους νεκρούς τους σύμφωνα με το τυπικό της χριστιανικής λατρείας.
 Υπήρχαν πολλοί μοναχοί ντυμένοι δερβίσηδες, που ταξίδευαν από χωριό σε χωριό, για να εξυπηρετούν κρυφό τις θρησκευτικές ανάγκες των κρυπτοχριστιανών. Ένα τέτοιο περιστατικό μας περιγράφει ο μεγάλος Ρώσος γεωλόγος και γεωγράφος Τσίχατσεφ, ο οποίος επισκέφτηκε αρκετές φορές για τις έρευνές του τον Πόντο.
 Το πρωτοδημοσίευσε το 1858 στην εφημερίδα «Nord» των Βρυξελλών και ένα χρόνο αργότερα στο γερμανικό λογοτεχνικό περιοδικό «Magazin fur die Literatur des Auslandes». Διαβάζω ένα απόσπασμα:
«Οι κάτοικοι στα πρωτόγονα χωριά της περιοχής Κερασούντος, Τρίπολης και Αργυρούπολης παρουσιάζουν ένα περίεργο φαινόμενο. Η εθνικότητα των κατοίκων είναι μεικτή.
 Αυτοί φανερά ανήκουν στο Ισλάμ. Σε δημόσια μέρη μιλούν τουρκικά. Κρυφά, όμως, λατρεύουν την τελετή της ανατολικής ελληνικής Εκκλησίας. Στο σπίτι μιλούν ελληνικά και ο καθένας έχει δύο ονόματα.
 Έτσι, αν κάποιος απ' αυτούς παρουσιάζεται με ένα άσπρο ή πράσινο τουρμπάνι και ονομάζεται Μεχμέτ ή Σελίμ, το βράδυ στο καλυβόσπιτό του ή οε κρυφές σπηλιές, αυτός ενώνεται με τους ομοθρήσκους του για να ιερουργήσει κρυφά την τελετή της χριστιανικής θρησκείας κάτω από την καθοδήγηση του παπά. Εδώ οι άνθρωποι μιλούν ελληνικά και ονομάζονται Πέτρος, Γεώργιος ή Συμεών...
"Τον καιρό της παραμονής μου στην Κερασούντα, μ' επισκέφτηκε ο Μουσουλμάνος Σουλεϊμάν. Εάν αυτός δεν επέμενε τόσο πολύ να μου μιλήσει, εγώ θα αρνιόμουν να τον δεχτώ, γιατί δεν είχα ούτε καιρό ούτε διάθεση να λογομαχώ μ' ένα Μουσουλμάνο πάνω σε θέματα του Κορανίου. 

Όταν όμως ο ψευτοϊερωμένος Μουσουλμάνος Σουλεϊμάν με πληροφόρησε ότι συγχρόνως είναι και Έλληνας ιερέας με το όνομα Παρθένιος η έκπληξη μου ήταν μεγάλη. Ακριβώς γι' αυτό είχε αποφασίσει να μ' ενοχλήσει.
Αυτός με παρακάλεσε ως χριστιανός να τον βοηθήσω να βγει από μια τρομερά δύσκολη κατάσταση στην οποία βρίσκεται:
 "Τη βοήθεια τη χρειάζομαι εγώ, μου είπε ο γέρος, και ένα χοντρό δάκρυ κύλησε στα άσπρα μακριά και μεταξωτά γένια του. Εμένα δε μου έμεινε πολύς καιρός να ζήσω και μπορώ να συνεχίσω κρυφά να υπηρετώ τον δικό μου Θεό, έτσι όπως τον υπηρετώ σχεδόν 70 χρόνια.
Εγώ, όμως, έχω μια κόρη την οποία μπροστά στον κόσμο τη φωνάζω Φατημέ, όμως όταν είμα¬στε οι δυο μας, τη σφίγγω στο στήθος μου, τη χαϊδεύω και τρυφερά προφέρω το όνομά της Σοφία.
 Εγώ πρέπει να γλιτώσω το αγνό αυτό πλάσμα. Ηρθε ο καιρός να παντρευτεί και δεν μπορώ πολύ καιρό ακόμη να αρνούμαι να τη δώσω στους Μουσουλμάνους, που άκουσαν πολλά για την ομορφιά της.
Μεταξύ τους υπάρχουν και παντοδύναμοι Μουσουλμάνοι. Εγώ νιώθω ότι δεν θα επιζήσω εκείνη τη μέρα, όταν ο Τούρκος που θα την παντρευτεί θα κλείσει τον άγγελό μου στο χαρέμι. Σας παρακαλώ να βοηθήσετε την καημένη μου Σοφία κι έναν συγγενή συνοδό της, κι αυτός χριστιανός, να περάσουν στην Κριμαία, στην Τιφλίδα ή σε κάποια άλλη χριστιανική χώρα. Θα του δώσω λεφτά, για να εξασφαλίσει την ύπαρξη της κόρης μου και θα αφιερώσω την υπόλοιπη ζωή μου στις προσευχές παρακαλώντας το Θεό να ανταμείψει την καλοσύνη σας.
»Τα λόγια του γέρου με συγκίνησαν βαθιά, γράφει ο Τσίχατσεφ, κι εγώ βιάστηκα να κάνω ό,τι μπορώ κι ό,τι μου επέτρεπε η θέση μου για την κόρη του ιερέα Παρθένιου».
 

Από το βιβλίο «Γ' Πανελλήνιο Συνέδριο Εθνικής Αυτογνωσίας»

Βέροια 1996.


http://santeos-best.com

Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2012

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ-ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ και η ιδιαίτερη σχέση του Ποντιακού Ελληνισμού με τη Μακεδονία.

Η απάντηση λοιπόν στο εύλογο αυτό ερώτημα θα είναι λιτή και με αδρά χαρακτηριστικά. Τέσσερεις λόγοι που θα παρατεθούν, φρονούμε ότι καλύπτουν κάθε απορία και αμφισβήτηση:
1.    Θα αναφερθούμε σε μια επιγραφή της αρχαιότητος που βρέθηκε πρόσφατα στην πόλη της Σινώπης του Πόντου, στην οποία αναφέρεται: "Κοινόν Πόντου Καπαδοκίας - Μακεδονίας" που δείχνει ξεκάθαρα την επικοινωνία του ελληνισμού Μακεδονίας και του Πόντου.
2.    Από τον Πόντο μετά την άλωση της Τραπεζούντας (1461) καταφθάνουν στη Μακεδονία πρόσφυγες και ίχνη αυτών των πληθυσμών απαντούμε και μέχρι σήμερα, αλλά ακόμα και τοπωνύμια, υδρονύμια, ονόματα κλπ.
3.    Στο μακεδονικό αγώνα πήραν μέρος σπουδαίες μορφές του ποντιακού ελληνισμού, όπως ο Μητροπολίτης Κορυτσάς Φώτιος Καλπίδης, ο Μητροπολίτης Γρεβενών Αγαθάγγελος Λαζαρίδης (Αιμιλιανός) Γρεβενών, που θυσιάστηκαν για τη Μακεδονία, ο στρατηγός και βουλευτής Νεόκοσμος Γρηγοριάδης, ο Ναύαρχος και αρχηγός του στόλου, Γερουσιαστής και βουλευτής Κακουλίδης κ.ά.
4.    Το μεγαλύτερο μέρος του προσφυγικού ελληνισμού που έφτασε στην Ελλάδα
μετά τη συνθήκη της Λωζάνης του 1923, εγκαταστάθηκε στη Μακεδονία όπου οι ελληνικοί πληθυσμοί μέχρι τότε έφταναν μόνο στο 42%. Το θλιβερό φαινόμενο της παραχάραξης της ιστορικής αλήθειας από ορισμένους γειτονικούς λαούς, που πρωτοεμφανίστηκαν στους χώρους όπου κατοικούν σήμερα μόλις στον πρώιμο Μεσαίωνα, αμφισβητώντας την ελληνικότητα των αρχαίων Μακεδόνων, αποτελεί παραβίαση κάθε ηθικού και δικαίου και είναι καταδικασμένη.

 Μακεδονία - Μακεδονικό πρόβλημα - Σχέσεις αρχαίων Μακεδόνων και αρχαίων Ελλήνων του Πόντου με την επιγραφή: "Κοινόν Πόντου Καπαδοκίας - Μακεδονίας".
 

Ας μη λησμονούμε ότι οι Έλληνες, ιδιαίτερα οι Μακεδόνες, έχουν την πλουσιότερη παράδοση στην τέχνη του πολέμου ακόμα από την αρχαιότητα και την τέχνη τους αυτή θα τη χρησιμοποιήσουν, αν χρειαστεί, και οι σύγχρονοι Μακεδόνες.
Οι σλάβοι του νεαρού ομόσπονδου κράτους των Σκοπίων, κυβερνήθηκαν κατά καιρούς από τους Βυζαντινούς, από τους Βουλγάρους, από τους Σέρβους και
από τους Τούρκους και μόνο σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα της ηγεμονίας του Βούλγαρου Τσάρου Σαμουήλ, απέκτησαν δικό τους κράτος και νομική υπόσταση και ποτέ άλλοτε.
Σε αντιπαράθεση των γεγονότων αυτών για τους σλάβους οι αρχαίοι Μακεδόνες ανήκαν σε αρχαία ελληνικά φύλα, όπως και οι Ίωνες, Αιολείς και Δωριείς. Από την αρχική τους κοιτίδα, τη δυτική Μακεδονία, απλώθηκαν προς τις βόρειες και ανατολικές περιοχές και ίδρυσαν το αρχαίο μακεδονικό κράτος, όπως αναφέρεται αυτό από τους αρχαίους ιστορικούς και γεωγράφους. Η γλώσσα των Μακεδόνων ήταν απόλυτα συγγενής με την αρχαία ελληνική, ενώ από τον 5ο π.Χ. αιώνα, επίσημη γλώσσα των Μακεδόνων έγινε η αττική διάλεκτος.
Σ' αυτή τη γλώσσα μορφώθηκαν οι Μακεδόνες με το Μέγα Αλέξανδρο και στη γλώσσα αυτή γράφτηκαν όλα τα κείμενα και οι συμφωνίες και οι συμβάσεις με άλλους λαούς, όπως π.χ. με τους Πέρσες, τους Καρχηδόνιους, καθώς και με τα άλλα κράτη - πόλεις της Ελλάδος.
Τέλος με τη γλώσσα αυτή, την καθαρά ελληνική, μεταλαμπαδεύτηκε ο ελληνικός πολιτισμός σε ολόκληρο τον κόσμο. Αν σήμερα ο Αριστοτέλης, ο δάσκαλος του Μεγάλου Αλέξανδρου, είχε τη δυνατότητα να ακούσει τη δήθεν "μακεδονική" γλώσσα δηλ. τη σλαβική αυτή διάλεκτο, που μιλούν οι δήθεν απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων, δηλαδή οι "Μακεδόνες" των Σκοπίων, θα έδινε ασφαλώς την εντολή να αφανιστεί το γένος αυτό που παραποιεί τόσο βάναυσα την αλήθεια. Είναι γνωστό στον κάθε μελετητή πως το γλωσσικό ιδίωμα που καλλιεργείται στα Σκόπια αποτελεί ένα μίγμα σερβικής και βουλγαρικής γλώσσας, με στοιχεία ρωμαϊκά, τουρκικά, αλβανικά και βέβαια και ελληνικά, που δεν έχει ούτε δικό του χαρακτήρα, ούτε εθνολογική και ιστορική προέλευση.
Μόνο "μακεδονική" δεν είναι η γλώσσα αυτή και μόνο "Μακεδόνες" δεν είναι οι επίδοξοι κληρονόμοι της έννοιας του "γεωγραφικού χώρου" που λέγεται Μακεδονία. Το σλαβικό αυτό ιδίωμα που μιλιούνταν στον 9ο - 10ο αιώνα μ.Χ. στη βόρεια Μακεδονία είναι αυτό που μετέφρασαν την Αγία Γραφή οι δάσκαλοι των σλάβων οι Θεσσαλονικείς Κύριλλος και Μεθόδιος, ιερείς του Πατριαρχείου και ελληνικής καταγωγής.
Για το όνομα Μακεδονία, οι νεοφώτιστοι ψευτοδιανοούμενοι του κράτους των Σκοπίων, αναφέρουν, ότι υπήρχε στην αρχαιότητα ένα κράτος που ανήκε στους αρχαίους Μακεδόνες.
Αποσιωπούν όμως πως το όνομα αυτό είναι καθαρά ελληνικό και το επίθετο Μακεδόνας που προέρχεται από το ομηρικό Μακεδνός (που σημαίνει ψηλός) από το μάκος (σήμερα μήκος). Μακεδνοί εξάλλου ονομάζονταν όλοι οι Δωριείς, όταν ζούσαν στην Πίνδο, πριν από την κάθοδο τους.
Ακόμα αναφέρουν πως στους χώρους της σημερινής Μακεδονίας κατά τους ρωμαϊκούς, βυζαντινούς χρόνους και την περίοδο της τουρκοκρατίας κινούνταν διάφορες φυλές Θρακοϊλλυριοί, Σλάβοι, Αρβανίτες, Βλάχοι και άλλοι εκτός από
Έλληνες που δεν υπάρχουν πουθενά. Ας είναι βέβαιοι οι επίδοξοι σύγχρονοι ιμπεριαλιστές πως η εκστρατεία του μεγάλου τέκνου της μακεδονικής γης, του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στην Ασία και την Αφρική και τα διδάγματα τόσο τα δικά του όσο και των διαδόχων του, που ίδρυσαν τα κατοπινά ελληνικά κράτη, δημιούργησαν για πρώτη φορά στην ιστορία ένα οικουμενικό κίνημα που κατάργησε τις φυλές και τις εθνικότητες και έφερε τους λαούς τον ένα κοντά στον άλλο κι έτσι διαδόθηκαν σε ολόκληρο τον κόσμο τα ιδεώδη της ελληνικής παιδείας (όχι της σκοπιανής) που αποτελούν σήμερα το βάθρο κάθε ανθρώπινης πολιτισμένης κοινωνίας και σκέψης.
Η προσπάθεια παλιών και σύγχρονων νοθευτών της αλήθειας, θα βρει πάντοτε αντιμέτωπους πότε τα παλικάρια των Μακεδονομάχων και πότε τους μαχητές ήρωες των βαλκανικών πολέμων, πότε τους ήρωες του έπους των αλβανικών βουνών, πότε τα παλικάρια της Εθνικής Αντίστασης 1941-44. Ένα είναι βέβαιο, ότι οι Έλληνες που αποτελούν σήμερα μια γρανίτινη δικαϊκή ενότητα, δε θα αφήσουν ποτέ ανυπεράσπιστα τα σύνορα τους, από οποιονδήποτε και αν κινδυνεύουν. Συνοψίζοντας λοιπόν: "Μακεδονία" είναι η χώρα στην οποία έδωσαν το όνομά τους οι Μακεδόνες από την Πίνδο ως το Νέστο και από τον Όλυμπο ως την Πελαγονίασ. Τίποτε περισσότερο, τίποτε αρχαιότερο από την εποχή του σιδήρου. Τίποτε νεότερο από το 300 μ.Χ. περίπου.
Και οι Μακεδόνες είναι κατ' εξοχήν αυτοί που με το Φίλιππο Β' βασιλιά τους, ένωσαν την Ελλάδα, που με το Μέγα Αλέξανδρο δημιούργησαν ένα ενιαίο ιστορικό πεδίο του ελληνισμού, το οποίο ευκόλυνε τη διάδοση του χριστιανισμού και σ' αυτό το κράτος της Ρώμης (της παλιάς και της νέας Ρώμης) και έθρεψε τις ρίζες του πολιτισμού στο δυτικό κόσμο.
Για τη Μακεδονία, την εύανδρο αυτή μάνα γη, που έσπειρε τις ιδέες του μεγάλου σταγειρίτη στα πέρατα της οικουμένης δεν πολέμησαν μόνο οι Έλληνες της Μακεδονίας και της λοιπής χέρσο Ελλάδας, αλλά και αλλοεθνείς ακόμα πολέμησαν για την ανεξαρτησία της όπως λ.χ. ο Τούρκος Ραχμή μπέης που ήταν ένθερμος φιλέλληνας μυήθηκε στο μακεδονικό αγώνα από το δικηγόρο Μάρκο Θεοδωρίδη και έτσι πρόσφερε ο Ραχμή μπέης αδίστακτα τις υπηρεσίες του και τα τσιφλίκια του στο μακεδονικό αγώνα.

 Προσφυγή και εγκατάσταση Ελλήνων του Πόντου στη Μακεδονία και Θράκη, αμέσως με την κατάλυση της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας το έτος 1461.
 

Εξάλλου από τον Πόντο, μετά την άλωση της Τραπεζούντας καταφτάνουν κατά μάζες οι Έλληνες και βρίσκουν νέες πατρίδες στη Μολδοβλαχία, τη Μακεδονία, τη Θράκη, τη Μάνη και την Πάτμο, όπου έγιναν ύστερα από αιώνες τα κύρια κέντρα στρατολογίας των δυνάμεων της επανάστασης του 1821. Στην Πάτμο ιδιαίτερα υπήρχε ανθούσα παροικία Ελλήνων από τον Πόντο, μέχρις ότου βρήκαν τρόπους και πόρους για την επιβίωση τους.
 Ίχνη από τις οικογένειες αυτές απαντούμε ακόμα και σήμερα όπως γλωσσικά και πατρωνυμικά τόσο στη Θράκη όσο και στη Μακεδονία, την Πελοπόννησο και αλλού. Για παράδειγμα αναφέρουμε εδώ την εγκατάσταση οικογένειας των Σαππών από Σάπανα Χαμψή Κοϊ της περιοχής Τραπεζούντας.
 Από την περιοχή Σούζης - Χαμψή Κοϊ 250 οικογένειες κατέφυγαν με πλοιάρια στη Ρωμυλία όπου αποτέλεσαν ξεχωριστή κοινότητα για αιώνες ολόκληρους και κράτησαν το ελληνικό τους φρόνημα με πείσμα και φανατισμό.
Το 1860 μόλις χαλάρωσαν λίγο τα δεσμά της σκλαβιάς έστειλαν πλοίο στην Τραπεζούντα και μετέφεραν 250 σάκους χώμα από το προγονικό έδαφος, δηλαδή από το Καπήκιοϊ και κάλυψαν μ' αυτό τα οστά και τη σκόνη των λειψάνων των προγόνων τους.

 Συμμετοχή προσωπικοτήτων του ποντιακού ελληνισμού στο μακεδονικό αγώνα 1903-1908.

Στο μακεδονικό αγώνα ο ποντιακός ελληνισμός στέλνει επίλεκτα τέκνα του, όπως τον Φώτιο Καλπίδη Μητροπολίτη Κορυτσάς, Αγαθάγγελο Λαζαρίδη Μητροπολίτη Γρεβενών, το στρατηγό Γερουσιαστή και συγγραφέα Νεόκοσμο Γρηγοριάδη, το Ναύαρχο Γερουσιαστή και βουλευτή Κακουλίδη Γεώργιο κ.ά..
Είναι γνωστό ότι στα χρόνια 1903-1908 οι Βούλγαροι κομιτατζήδες επιδίδονται σε ένα όργιο πράξεων βανδαλισμού σε βάρος των πληθυσμών της Μακεδονίας. Οι Έλληνες μακεδονομάχοι διεξάγουν διμέτωπο αγώνα τόσο εναντίον των Βουλγάρων που είναι πράκτορες της ανθελληνικής προπαγάνδας, άλλο τόσο και εναντίον των Τούρκων.
Κρήτες, Λάκωνες, Θεσσαλοί, Ηπειρώτες, όλοι οι Έλληνες αγκαλιασμένοι με τους Μακεδόνες πολέμησαν σα γίγαντες και έγιναν πραγματικοί σωτήρες της Μακεδονίας. Ο ελληνισμός του Πόντου δεν απουσιάζει. Δίνει κι αυτός το μεγάλο παρόν με διακεκριμένα τέκνα του. Κι αυτοί είναι: 1) Ο Μητροπολίτης Κορυτσάς Φώτιος Καλπίδης που μαρτυρεί δηλ. εκτελείται δολοφονικά το 1906 στα χώματα της Μακεδονίας για τη Μακεδονία.
2) Ο Μητροπολίτης Γρεβενών "ο λεγόμενος Αιμιλιανός Γρεβενών, που κατά τον πρόξενο Κορομηλά, από την άνοιξη του 1904 γίνεται η ψυχή της προπαρασκευής προς ένοπλον άμυναν".
Στις 11 Οκτωβρίου του 1914 δολοφονείται άνανδρα ο Αγαθάγγελος Λαζαρίδης ο λεγόμενος Αιμιλιανός Γρεβενών και οι Μακεδόνες και η δυτική Μακεδονία θα θυμούνται αιώνια το φλογερό πατριώτη και ιεράρχη που μαρτύρησε για την ελευθερία τους.

3) Τον γνωστό σε όλους Νεόκοσμο Γρηγοριάδη στρατιωτικό , πολιτικό συγγραφέα και φλογερό πατριώτη από την Αμισό του πόντου που στις 15 Σεπτεμβρίου 1904 , στο σπίτι του Σιβένα ή Παπασιβένα στην Έδεσσα αναγορεύεται ως ουσιαστικός αρχηγός όλου του Μακεδονικού αγώνα με το ψευδώνυμο Ανδρόνικος.
Τέλος, θα αναφερθούμε στο μεγάλο Ναύαρχο Κακουλίδη με προέλευση των γονιών του από την Κερασούντα του Πόντου, που στα χρόνια 1903-1906 όργωνε στην κυριολεξία με ειδικές αποστολές ολόκληρη τη Μακεδονία και μέχρι τη Σόφια, για τη διατήρηση του φρονήματος του ελληνισμού, πότε σαν συνοδός ξένων επισήμων αποστολών και πότε με μικρό ανταρτικό σώμα.
Διετέλεσε αρχηγός του ελληνικού στόλου, πρεσβευτής της χώρας μας, καθώς και γερουσιαστής και βουλευτής.

 Συμβολή των Ελλήνων του Πόντου και της Ιωνίας ως προσφύγων, στην έννοια της δικαϊκής ενότητας της Ελλάδος.

Με την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών 1.500.000 Έλληνες κατέκλυσαν τη μικρή και κατεστραμμένη από τους πολέμους Ελλάδα. Έναντι του αριθμού αυτού η Τουρκία δέχθηκε 475.000 περίπου μουσουλμάνους από την Ελλάδα.
Όμως η "εποποιία", γιατί πράγματι για εποποιία πρόκειται, για την εγκατάσταση και αποκατάσταση 1.500.000 προσφύγων είναι κάτι το πρωτοφανές στα ιστορικά δεδομένα: Αναλογικά, είναι ωσάν να μεταναστεύσουν σήμερα στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής 50.000.000 ψυχές. Η εθνολογική αλλοίωση και αλλαγή υπήρξε έντονη σε όλη τη χώρα, όμως πιο έντονη ήταν εδώ στη Μακεδονία. Τα έτη 1912 και 1926 οι πληθυσμοί στη Μακεδονία ήταν αντίστοιχα:
                                                    1912                               1926
Έλληνες                      513.000 δηλ. 42,60%        - 1.341 88,80%
Μουσουλμάνοι          475.000 δηλ. 39,40%         -    2.000 0,10%
Σλαβόφωνοι              119.000 δηλ. 9,90%            -    77.000 5,10%
Διάφοροι                  98.000 (Εβραίοι) 8,10%       -    91.000 6,00%
Σύνολο                       1.205.000 κλπ. 100%          -    1,511.000100%
Το προσφυγικό πρόβλημα βέβαια στην Ελλάδα δεν ήταν νέο είχε παρουσιαστεί από την εποχή των βαλκανικών πολέμων και μέχρι τη συνθήκη της Λωζάνης ήδη είχαν φτάσει στην Ελλάδα 150.000 περίπου άτομα από τη Ρωσία, τα Βαλκάνια και την Τουρκία.
Είχαν φύγει στο ίδιο διάστημα και πολλοί Τούρκοι, κυρίως όμως μετά τη Συνθήκη του Νειγύ το έτος 1919, οπότε δεν υπάρχουν πια σλάβοι στην Ελλάδα και κάθε αντίθετη άποψη αποτελεί επινόηση ανιστόρητων και με ρευστή συνείδηση ατόμων.



Αχιλλέα Στεφάνου Ανθεμίδη
Διδακτορα Νομικης του Πανεπιστημιου του Gottingen



http://santeos-best.com

Le jour du vote ! (Feutre sur papier ancien)

Η Γερουσία της Γαλλίας υπερψήφισε το νομοσχέδιο  για την ποινικοποίηση της άρνησης των αναγνωρισμένων γενοκτονιών της Γαλλίας. Το συγκεκριμένο κείμενο νόμου είχε εγκριθεί και υπερψηφιστεί αρχικά  από τη Βουλή της Γαλλίας στη συνεδρίαση της  22 Δεκεμβρίου 2011.




Μετά  από έντονες συζητήσεις που διήρκησαν πάνω από 7 ώρες  η Γερουσία με 127 ψήφους υπέρ και 87 κατά υιοθέτησε το κείμενο νόμου για την ποινικοποίηση της άρνησης των αναγνωρισμένων γενοκτονιών από τη Γαλλία.

Νικος Λυγερος

Νομική μνήμη


Αυτός που ξεχνά τη νομική μνήμη
δεν είναι μόνο καταδικασμένος
να την υποστεί άμεσα
αλλά να διαπράξει ένα έγκλημα
σε βάρος των επιζώντων
οι οποίοι δεν μπορούν να στηριχτούν
παρά μόνο σε αυτήν για να ζήσουν
μέσα στην ελευθερία και την ανθρωπότητα χωρίς να διώκονται
από τους διαδόχους
των νεκρών εκτελεστών.


Ν. Λυγερός
Μετάφραση από τα γαλλικά Βίκυ Τσατσαμπά

Ο δίκαιος και ο ισχυρός

Εντός της Γερουσίας
μερικοί τολμούν να μιλήσουν
για την κρατική εξουσία
για να δικαιολογήσουν την ουδετερότητά τους
είναι η αποδοχή της ανικανότητας
όχι μόνο της ηθικής
αλλά και της στρατηγικής
γιατί ο δίκαιος εξακολουθεί να αγωνίζεται
κατά του ισχυρού
χάρη στην ευφυΐα του
ώστε να προστατεύσει τους επιζώντες
και κρατήσει στη μνήμη
τη μοίρα των θυμάτων.

Ν. Λυγερός
Μετάφραση από τα γαλλικά Βίκυ Τσατσαμπά


http://santeos-best.com 

Η πρώτη καταμέτρηση

Περιμέναμε στη σιωπή
την πρώτη καταμέτρηση των ψήφων
στην πρόταση μομφής
τόσο καθοριστικής για τη συνέχεια
κάθε χρώμα της σημαίας
θα πρέπει να διαδραματίσει το ρόλο του
το μπλε υπέρ, το λευκό κατά
και το κόκκινο για το λευκό.


Ν. Λυγερός
Μετάφραση από τα γαλλικά Βίκυ Τσατσαμπά

Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2012

Κάθε ψήφος μετράει

Σήμερα
κάθε ψήφος μετράει
έτσι τόλμησε να υψώσεις το χέρι
για να συμμετάσχεις με τη σειρά σου
στον αγώνα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων
εις μνήμη των θυμάτων του παρελθόντος
αυτός θα είναι ο δικός σου τρόπος να αγωνιστείς
ενάντια στη γενοκτονία της μνήμης
ενάντια στην αδιαφορία
ενάντια στη βαρβαρότητα
χάρη στην ψήφο σου
η σιωπή
θα μιλήσει.



Ν. Λυγερός
Μετάφραση από τα γαλλικά Βίκυ Τσατσαμπά



http://santeos-best.com 

Μη φορολογία Εβραίων και άλλα περίεργα

Αυτό το ΕΞΩΦΡΕΝΙΚΟ το ξέρατε;  
Ισχύει πράγματι;
  Με νόμο του κράτους απαλλάσσονται της καταβολής κάθε φόρου στο ελληνικό δημόσιο όλοι οι Εβραϊκής καταγωγής Έλληνες υπήκοοι και όλες οι Εβραϊκών συμφερόντων γνωστές τεράστιες βιομηχανίες που λειτουργούν στην Ελλάδα και δεν πληρώνουν κανέναν φόρο!!!

Με βάση το υπ' αριθμόν 182 Προεδρικό Διάταγμα (22-3-1978), βάσει του οποίου το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο, όντας Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου(!) έχει (και ασκεί) δικαιώματα, τα οποία μόνο το Κράτος κατέχει. Ειδικότερα, με αυτό το Π.Δ.!
«Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο (Ελλάδος) (ΚΙΣ) δικαιούται να εισπράττει φόρους, για δική του χρήση, από τους Εβραίους που διαμένουν στην Ελλάδα, αντί του ελληνικού κράτους»!!! Με απλά λόγια, κανένας Εβραίος δεν πληρώνει φόρο στο ελληνικό δημόσιο, αλλά μόνο στο Κ.Ι.Σ.!!! Επειδή όμως ο νόμος «επεκτάθηκε», αργότερα, αποφασίσθηκε πως και οι χριστιανοί που μετέχουν στο Κ.Ι.Σ. απαλλάσσονται της καταβολής φόρων στο ελληνικό δημόσιο.!!!

Εάν μάλιστα αναλογισθούμε ότι το Κ.Ι.Σ. έχει αυθαίρετα απαγορεύσει ΜΕ ΑΛΥΣΙΔΕΣ τη διέλευση των Ελλήνων από την οδό Μελιδόνη στον Κεραμεικό, όπου στεγάζεται η Συναγωγή και άλλα εβραϊκά διοικητικά κτίρια, σε έναν χώρο όπου βρίσκονται ερείπια του αρχαίου νεκροταφείου του Κεραμεικού, δημιουργούνται πολλά εύλογα ερωτηματικά, αναφορικά με τη ταυτότητα αυτών που κατέχουν πραγματικά τα ηνία της εξουσίας στην Ελλάδα.

Το Κ.Ι.Σ. πέραν του γεγονότος ότι μπορεί να δέχεται περιουσίες Εβραίων και να φορολογεί αυτούς, υποκαθιστώντας το ελλαδικό κράτος, γεγονός πρωτοφανές, είναι παράλληλα απαλλαγμένο και το ίδιο από την καταβολή φόρων, όσον αφορά τη διαχείριση των πόρων του. Επιπλέον το Κ.Ι.Σ. δεν καταβάλλει κανέναν φόρο στο ελλαδικό κράτος για την απόκτηση, δωρεά, αγορά, οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας, ενώ παράλληλα δικαιούται να εισάγει αδασμολόγητα προϊόντα προς εβραϊκή χρήση.

Κατ' επέκταση, το Κ.Ι.Σ. έχει συγκροτήσει όπως προκύπτει από τον εσωτερικό του κανονισμό, έναν αυτάρκη και αυτοδιοικούμενο οργανισμό που επεκτείνεται σε όλους τους νομοθετικούς, αστυνομικούς, δικαστικούς, διοικητικούς, θρησκευτικούς, εκπαιδευτικούς, οικονομικούς, κ.α. τομείς, υποδομή η οποία απαιτείται για τη λειτουργία ενός ανεξάρτητου κράτους. Τα προνόμια τα οποία έχουν παραχωρηθεί από το ελληνικό κράτος στο Κ.Ι.Σ. είναι παράνομα και αντισυνταγματικά, αφού με τον συγκεκριμένο κανονισμό του Κ.Ι.Σ., αυτοβούλως έχει δημιουργηθεί ένα "κράτος εν κράτη" από την ελληνική εβραϊκή κοινότητα. Και μάλιστα, αυτό το "κράτος" δεν μετέχει σε καμία υποχρέωση έναντι του ελληνικού κράτους και απλά εισπράττει χωρίς ποτέ να αποδίδει τίποτε προς το ελληνικό δημόσιο...!

Μετά από αυτά, δικαίως αναρωτιέται ο γράφων, αλλά και ο κάθε Έλληνας πολίτης: Και γιατί κύριε Παπανδρέου, κύριε Παπακωνσταντίνου και κύριοι βουλευτές, να πληρώνουν οι απλοί Έλληνες πολίτες τη στιγμή που άλλοι Έλληνες πολίτες (Εβραίοι στο θρήσκευμα) δεν συμπαρατάσσονται στην στήριξη της οικονομίας αυτής της χώρας, αλλά και δεν συνδράμουν για την οικονομική της σωτηρία; Γιατί, άραγε, θα πρέπει εις έκαστος μισθωτός, συνταξιούχος ή δημόσιος υπάλληλος, να ανεχθεί την φορολογική επιδρομή της κυβέρνησης Παπανδρέου, όταν κάποιοι άλλοι (Εβραίοι) πολίτες απολαμβάνουν ειδικής μέριμνας, προστασίας και ουσιαστικής απαλλαγής από τις εισφορές φόρων; Αν αναλογιστούμε μάλιστα πως μεγάλες (έως τεράστιες) βιομηχανίες Εβραϊκών συμφερόντων που λειτουργούν στη χώρα δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή ως φόρο και χάνονται πάρα πολλά δισεκατομμύρια ετησίως, λόγω ειδικού νόμου, με ποια σοβαρότητα έρχεται σήμερα το κράτος να κυνηγήσει τον μικροεπιχειρηματία που «φοροδιαφεύγει»;.

Άμεσα οφείλετε να ανακοινώσετε δεκαετή αναδρομική καταβολή φόρων της εβραϊκής κοινότητας (καθώς και του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου της Ελλάδας). Πιστέψτε με, ούτε θα φτωχαίνουν (φυσικά και θα τους λείψουν τα χρήματα που θα δώσουν, αλλά σε έναν καλό Εβραίο πάντα λείπουν τα χρήματα επειδή ζει γνωρίζοντας πως θα μπορούσε να έχει αποκτήσει περισσότερα), καθώς και όλων εκείνων των Ελλήνων χριστιανών που μετέχουν στο Κ.Ι.Σ. Εκτός εάν στην Ελλάδα υπάρχουν πολίτες διαφόρων κατηγοριών, με βάση τη θρησκεία τους. και σε αυτή την περίπτωση, διαβλέπω πως -τελικά- οι χριστιανοί αποτελούν πολίτες γ' κατηγορίας, αφού ως α' κατηγορίας αντιμετωπίζετε τους Εβραίους και ως β' κατηγορίας τους μουσουλμάνους (οι οποίοι στην Ελλάδα χρήζουν ειδικής κρατικής μέριμνας σε πλείστες όσες των περιπτώσεων).

Ζητείστε-απαιτείστε λοιπόν τα χρωστούμενα (και όχι όλα, δεν χρειάζεται) από την ελληνική εβραϊκή κοινότητα και το καθοδηγητικό της όργανο (Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο, και να είστε βέβαιος πως όλα τα οικονομικά προβλήματα της χώρας θα λυθούν ως δια μαγείας. (μην σας πω και πως οι τοκογλύφοι θα σκεφτούν πολύ σοβαρά να μας δανείσουν και χωρίς τόκο.)!!--

 

"Google it: Γιατί οι Εβραίοι της Ελλάδας δεν πληρώνουν φόρους
ΚΑΙ ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΛΕΓΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ, ΜΕΧΡΙ και το ΦΕΚ
Νικος Κυριαζης

Συνεντευξη Νικου Λυγερού στην ΕΡΑ Νεας Ορεστιάδας

Συνέντευξη στην Ε.ΡΑ της Νέας Ορεστιάδας έδωσε σήμερα (22-01-12) το πρωί, ο κ. Νίκος Λυγερός, συνεχίζοντας το πρόγραμμα της επίσκεψης που πραγματοποίησε από την Παρασκευή στον Έβρο.  

 
Όπως και στη χθεσινοβραδινή διάλεξη που έδωσε στο θέατρο "Διόνυσος", στη Νέα Ορεστιάδα, σε ακροατήριο άνω των 200 ατόμων, ο κ. Λυγερός υποστήριξε στη συνέντευξή του πως η κατασκευή του "φράχτη" θα είναι απολύτως αναποτελεσματική. Τεκμηρίωσε δε την άποψή του αυτή, επαναλαμβάνοντας σειρά επιχειρημάτων, βάσει των οποίων, μία τέτοια "κατασκευή", κυρίως στερείται ορθολογιστικής σκέψης.

Υποστήριξε επίσης πως το "έργο" του "φράχτη" στα χερσαία σύνορα του Έβρου με την Τουρκία, την κατασκευή του οποίου έχει δρομολογήσει το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, στερείται ευρωπαϊκής χρηματοδοτικής στήριξης ως "ξεπερασμένο" και μη  "συμβατό" με τα ανθρώπινα δικαιώματα, ενώ αντίκειται και σε κάθε έννοια ανθρώπινης αξιοπρέπειας.  Ιδιαίτερα, ωστόσο, ο κ. Λυγερός υπογράμμισε ότι το "τείχος" αυτό έρχεται σε πλήρη αντίφαση με τις διαχρονικές αξίες του Ελληνισμού, που ουδέποτε έχτισαν "τείχη" εσωστρέφειας.


Η συνέντευξη ηχογραφήθηκε στο studio της Ε.Ρ.Α. Νέας Ορεστιάδας και θα μεταδοθεί την Τρίτη 24-01-12, στις 11 το πρωί, από τις συχνότητες του ραδιοφωνικού σταθμού (101 &103,5 Fm και στους 1080 στα μεσαία κύματα).
Αμέσως μετά τη συνέντευξη, ο κ. Λυγερός επισκέφθηκε τη Νέα Βύσσα, προκειμένου να δει από κοντά την περιοχή όπου σχεδιάστηκε να κατασκευαστεί ο "φράχτης". Επιθυμία του ίδιου ήταν να επισκεφθεί και το Πνευματικό Κέντρο του χωριού, που φέρει το όνομα του "Στέφανου Καραθεοδωρή", καθώς είναι γνωστή η μελέτη του κ. Λυγερού για την πορεία των "διεθνών Ελλήνων" που προέρχονται από την οικογένεια Καραθεοδωρή αλλά και η ιδιότητα του επιστημονικού συμβούλου που έχει στο Μουσείου "Καραθεοδωρή" στην Κομοτηνή.



Στο χώρο του Πνευματικού Κέντρου είχε ολιγόωρη συνάντηση με μέλη του πολιτιστικού συλλόγου Νέας Βύσσας "Στέφανος Καραθεοδωρής", αλλά και με κατοίκους της περιοχής που αντιλήφθηκαν την παρουσία του.