Σφαγές προσκόπων στη Μικρασία

 Οι ομάδες Ελλήνων προσκόπων άρχισαν να σχηματίζονται στη Μικρά Ασία με το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και τρεις ομάδες σχηματίστηκαν στο Αϊδίνιο. Στη Σμύρνη, υπήρχαν 17 ομάδες προσκόπων, ενώ άλλες 46 σχηματίστηκαν σε άλλα μέρη της Μικράς Ασίας. Συμμετείχαν σε θρησκευτικές, αθλητικές και φιλανθρωπικές δραστηριότητες.

Κατά τη σφαγή των Ελλήνων στο Αϊδίνιο τον Ιούνη του 1919, ο περιφερειακός ηγέτης των Ελλήνων προσκόπων, Νίκος Αυγερίδης (στη φωτογραφία, πάνω αριστερά) μαζί με τους προσκόπους του και τους ηγέτες τους συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν στο δημαρχείο. Οδηγήθηκαν στις όχθες ενός ποταμού όπου ένας από τους τσετέδες, ο Αντνάν Μεντερές, ζήτησε από τον Αυγερίδη να απαρνηθεί την πίστη και την εθνικότητά του. Ο Αυγερίδης αρνήθηκε και είπε τα λόγια «Ζήτω η Ελλάς». Ο Μεντερές του αφαίρεσε το ένα μάτι με ένα σπαθί. Τον ρώτησαν ξανά και ο Αυγερίδης απάντησε με τον ίδιο τρόπο. Στη συνέχεια τον έγδαραν ζωντανό και το σώμα του ρίχτηκε σε ένα ποτάμι. Οι πρόσκοποι αρνήθηκαν επίσης να απαρνηθούν την πίστη και την εθνικότητά τους και αντ' αυτού απάντησαν τραγουδώντας τον ελληνικό εθνικό ύμνο. Ως αποτέλεσμα, τους έδεσαν τα μάτια, τους βασάνισαν και τους σφαγίασαν. Συνολικά, 31 μέλη της προσκοπικής ομάδας, συμπεριλαμβανομένων των προσκόπων και των ηγετών τους, σφαγιάστηκαν.

Παρόμοιες σφαγές προσκόπων στη Μικρά Ασία συνέβησαν τον Απρίλη του 1922 στο Σόκε, όπου σφαγιάστηκαν 13 πρόσκοποι, και τον Αύγουστο του 1922 στο Τσιφτλίκ (Κάτω Παναγιά), όπου σφαγιάστηκαν 800 άτομα, μεταξύ των οποίων και Έλληνες πρόσκοποι.

Η σφαγή προσκόπων στη Μικρά Ασία προκάλεσε αγανάκτηση και διαμαρτυρίες από προσκοπικές οργανώσεις σε όλο τον κόσμο και αναφέρθηκε στα μέσα ενημέρωσης. Το 1922, ο Σερ Ρόμπερτ Μπέιντεν-Πάουελ, ο ιδρυτής του κινήματος των Προσκόπων, ζήτησε να ενημερωθεί το Συμβούλιο της Κοινωνίας των Εθνών για τη σφαγή των Προσκόπων που συνέβαινε στη Μικρά Ασία.

φωτο: Τριάντα ένα μέλη μιας ελληνικής προσκοπικής ομάδας, συμπεριλαμβανομένων των ηγετών τους, σφαγιάστηκαν στο Αϊδίνι τον Ιούνη του 1919.