Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

Αν ’κ έσαν οι παλαλοί, αχουλήδες πως θα εζήναν; (Γνωμικά- παροιμίες)

1. Αν αποθάνω κανείς μη κλαίει με. 
Το λέει εκείνος που έχει κάποιο πόθο ή ανάγκη που εκπληρούται.

 2. Ανάσπαλον ντ’ εξέρτς.
Μη νομίζεις  ότι θα εξακολουθήσω για να σε βοηθήσω.

3. Αν γίνεται τη καμελί το μαλλίν μετάξ, θα γίνεται κι ο χωρέτες με την ταξ.
Ο χωρικός δεν μπορεί να έχει την αγωγή του αστού.

4. Αν ελέπ την κοτύλαν ατ θα. . .
Για πράγματα  αδύνατα.

5. Αν λέγω σε λόγον  αλλομίαν ας έν και για τ’ εσέν.
Δεν σε ξανασυμβουλεύω, γιατί  δεν έκανες εκείνα  που σε συμβούλευσα.

6.  Ανεμος  εγέντον.
 Έφυγε σαν αστραπή.

7. Αν έχ μουσκάρ θα γεννά.
Για πράγμα του οποίου η απόδειξη δεν θ’ αργήσει.

8. Αν  εχολιάστεν ας τρώει χώρια.
Για κείνον που θυμώνει.

9.  Αν θα φουρκίεσαι πα, σο τρανόν το ποτάμ φουρκίγ.
Πρέπει να ζητήσεις βοήθεια  από δυνατούς ή να ταυτίζεις την τύχη  σου με τη δική τους.

10. Άνθρωπος αγράμματος, ξύλον  απελέκετον.

11. Ανθρωπί μοιασίδας ’κ έχ.
 Για άρρωστο ή κακό.

12. Άνθρωπον ας σα καλά 'τ χάται.
Για άνθρωπο καλό που αναξιοπαθεί.

13. Άνιφτος, κοτσάνιφτος, ψιψίκα με τα γένια. 
Σε παιδιά ακάθαρτα για να πλυθούν.

14. Άνιφτος κι  απρολόετος. 
 Ασυγύριστος και χωρίς να κάνει προσευχή.

15. Αν  'κ εν τη  σκύλονος το χατήρ, ας  εν τη σαπή άτ.
Αν δεν κάνεις κάτι για χατίρι του γιου, κάνε το για χατίρι του πατέρα, της μητέρας.

16. Αν ’κ έσαν οι παλαλοί, αχουλήδες πως θα  εζήναν; 
Για κείνον που τον εκμεταλλεύονται.

17.  Αν  'κι παθάντζ (ή ώσνα κι παθάντζ) κι μαθάντζ.
Το πάθημα μάθημα.

18. Αν ’κι πιστεύς  εμέν, ερώτα τον  αδελφό 'μ τον ψεύτεν.
Για κείνον που φέρνει μάρτυρα περισσότερο αναξιόπιστο και από τον  ίδιο.

19. Ανοίγω δουλείας.
Δημιουργώ ιστορίες.

20. Ανοίγω ομμάτια.
Βελτιώνεται η  οικονομική μου ή  η υγιεινή μου κατάσταση.

21. Άντραν κι άλογον που ‘κ εχ, σην παρέβγαν ντ' έργον έχ;
Καθένας ανάλογα με την κοινωνική του θέση και την οικονομική του κατάσταση πρέπει να κανονίζει τις σχέσεις και τ α έξοδα του.

22. Αντρού χαμονή, Καστόρ καμονή.
Η λύπη για το χαμό του άντρα είναι τόση, όση η λύπη για το χαμό σκύλου.

23. Απαγκέσ πάει.
Είναι  ελαφρόμυαλος.

24. Απαδά κι απάν.
Για υψηλόσωμο άνθρωπο.

25. Απ' αέρας  αρπάζ το πουλίν. 
Για το σβέλτο.

26. Απάν  ατ' τόζ (η μυίαν) ’κι γοντουρεύ.
Για τον κομψευόμενο.