Για την άρση κάποιων συγχύσεων (Σχετικά με την δημιουργία του Τουρκικού κράτους)

Πέμπτη, 31 Μαΐου 2018

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που συγχέουν την οθωμανική αυτοκρατορία με την τουρκική δημοκρατία, τους βαλκανικούς πολέμους (1912-1913) με τον Α' παγκόσμιο πόλεμο (1914-1918), τη μικρασιατική εκστρατεία (1920) με την εκστρατεία στην Ουκρανία (1919), τη Ρωσία με τη Σοβιετική Ένωση, τους νεότουρκους με το κίνημα του Κεμάλ.
Abdul Hamid
Η μεγαλύτερη σύγχυση υπάρχει ανάμεσα στους όρους μουσουλμάνος και Οθωμανός. Υπάρχουν αρκετοί που νομίζουν ότι οθωμανός είναι θρησκευτική διάκριση, γιατί αγνοούν ότι Οθωμανός σημαίνει πολίτης της οθωμανικής αυτοκρατορίας και μουσουλμάνος πιστός του Ισλάμ. Στο Ισλάμ υπάρχει και η μεγάλη διάκριση ανάμεσα στους σουνίτες, που είναι οι ορθόδοξοι (οι Τούρκοι είναι στην πλειοψηφία τους σουνίτες), και στους σιίτες, που είναι ένα είδος διαμαρτυρομένων, αμφισβητιών της ισλαμικής ορθοδοξίας.
Ισμαήλ Ενβέρ
Οθωμανική αυτοκρατορία ονομάστηκε μια μεγάλη περιοχή, που κατακτήθηκε σιγά-σιγά, από το 1290 και μετά, από τον Οσμάν ή Οτομάν και τους διαδόχους του. Με ορμητήριο την πρωτεύουσα, την Προύσα, η αυτοκρατορία του Οσμάν έφτασε στη μέγιστη ακμή της, έχοντας κατακτήσει την ανατολική Ευρώπη, τα Βαλκάνια, την Κριμαία, την Περσία, την Υεμένη, τη Συρία, την Παλαιστίνη, την άνω Αίγυπτο, τη Λιβύη, την Τυνησία και την Αλγερία. Απλωνόταν, δηλαδή, στις ηπείρους Ευρώπη, Ασία και Αφρική.
Η οθωμανική αυτοκρατορία, με τελευταίο σουλτάνο τον Μεχμέτ Στ' Βαχτετντίν, καταργήθηκε το 1922 από τον Μουσταφά Κεμάλ, αφού αμφισβητήθηκε από τους νεότουρκους το 1908-1922. Το 1923 εγκαθιδρύθηκε η τουρκική δημοκρατία, με σχετική απόφαση της εθνικής εθνοσυνέλευσης της  Άγκυρας, που είχε πρόεδρο τον Μουσταφά Κεμάλ.
Αρκετοί είναι εκείνοι που συγχέουν τους νεότουρκους με τους κεμαλικούς. Οι νεότουρκοι, που είχαν λίκνο τη Γαλλία, όπου σπούδαζαν παιδιά πλούσιων τουρκικών οικογενειών, έκαναν την επανάστασή τους κατά του σουλτάνου Αβδούλ Χαμίντ το 1908, υποσχόμενοι δικαιοσύνη, ισότητα και ελευθερία, όπως και οι Γάλλοι επαναστάτες του 1789.
Με αρχηγούς τους Μεχμέτ Ταλαάτ, Ισμαήλ Ενβέρ και Αχμέτ Τζαλάλ , έκαναν την επανάστασή τους το 1908, με κέντρο τη Θεσσαλονίκη, γενέτειρα του Μουσταφά Κεμάλ(;), και επικράτησαν σε όλη την οθωμανική αυτοκρατορία, δίνοντας στις διάφορες εθνότητες της αυτοκρατορίας υποσχέσεις για κάτι καινούργιο, το οποίο ήταν, τελικά, το έγκλημα της γενοκτονίας σε βάρος των Αρμενίων και των Ελλήνων, δύο εθνοτήτων, που κρατούσαν στα χέρια τους την οικονομία της αυτοκρατορίας.
Liman Santers
Η δράση του Κεμάλ, που ήταν αντίθετος προς τους νεότουρκους, άρχισε ουσιαστικά το 1919, όταν πήγε στον Πόντο να χτυπήσει το αντάρτικο των Ελλήνων και να εφαρμόσει τα σχέδια του Γερμανού στρατηγού, αρχηγού του τουρκικού στρατού, Λίμαν Φον Σάντερς. Ο Κεμάλ κατάργησε το σουλτανάτο το 1922, μετά τη νίκη του σε βάρος των Ελλήνων στη Μικρά Ασία, και ανακήρυξε τη δημοκρατία το 1923. Στο διάστημα από το 1919 - 1922 υπήρχαν δύο κυβερνήσεις στην Τουρκία, εκείνη του σουλτάνου, που διαπραγματευόταν με τους Δυτικούς, και η άτυπη του Κεμάλ, που λεγόταν μεγάλη εθνοσυνέλευση και ενισχυόταν πολιτικά και οικονομικά από τη Γερμανία και τη Σοβιετική Ένωση.
Η ελληνική εκστρατεία στη Μικρά Ασία για την απελευθέρωση της περιοχής της Σμύρνης, με την «άδεια» των Δυτικών και κυρίως του Άγγλου πρωθυπουργού Λόιντ Τζορτζ προς τον Ελευθέριο Βενιζέλο, άρχισε στις αρχές Μαΐου 1920 και έληξε στις αρχές Σεπτεμβρίου 1922, βυθίζοντας την Ελλάδα σε πολιτικό και οικονομικό χάος, αυτό, ακριβώς, που επιδίωκαν οι Δυτικοί, για να αποδυναμώσουν την Ελλάδα της «μεγάλης ιδέας».
Το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα - μία μεραρχία - πήγε στη νότια Ουκρανία το 1919, για να ενισχύσει τους Δυτικούς και την Ιαπωνία στα χτυπήματα που προσπαθούσαν να δώσουν στο νέο σοβιετικό κράτος του Λένιν. Από την αρχή, η ελληνική μεραρχία αντιμετώπισε την εχθρότητα των ντόπιων και τη φιλία μόνον των Ελλήνων της περιοχής της Οδησσού, η οποία φιλία απέβη, τελικά, σε βάρος τους, γιατί από τότε χαρακτηρίστηκαν αντεπανα-στάτες και εχθροί του λαού.
Οι μαζικές εξοντώσεις σε βάρος των Ποντίων, από τους σταλινικούς μετά το 1934, κυρίως, είχαν ως πρόσχημα και τη στάση των Ελλήνων το 1919 υπέρ των αντεπαναστατών.
Share
 
Copyright © 2015 Santeos
| Design By Herdiansyah Hamzah