Η επιστράτευση του 1914 και οι επιπτώσεις της στον Πόντο.

Τρίτη, 29 Μαΐου 2018

Με την κήρυξη του Α' παγκοσμίου πολέμου (1914) και την είσοδο της Τουρκίας στο πλευρό της Γερμανίας, στην Τουρκία κηρύχθηκε γενική επιστράτευση στις 21-7-1914, στην οποία συμπεριλαμβάνονται και οι Πόντιοι.
Η επιστράτευση αυτή είχε τις εξής δυσμενείς επιπτώσεις για τους Πόντιους:

 α) Αναγκαστική απομάκρυνση από τις οικογένειές τους των περισσότερων ανδρών από 20 - 45 χρόνων.
β) Εχθρική στάση των Τούρκων αξιωματικών προς τους επίστρατους Πόντιους.
γ) Αφοπλισμό τους ως υπόπτων, ιδίως μετά την κατάρρευση του τουρκορωσικού μετώπου, επειδή ήταν χριστιανοί, και τη δημιουργία των εργατικών ταγμάτων (αμελέ ταμπουρού).
δ) Βιαιοπραγίες κατά των αμάχων με το πρόσχημα αναζήτησης κρυπτομένου οπλισμού και
 ε) Εξορία των ελληνικών πληθυσμών προς τα ενδότερα, ιδιαίτερα μετά την προέλαση των Ρώσων και την κατάληψη της Τραπεζούντας στις 5-4-1916.

Η αντίδραση των Ελλήνων Ποντίων και η δημιουργία ανταρτικών ομάδων. 

Προσπαθώντας να αποφύγουν τη στράτευση οι Έλληνες του Πόντου κατέφυγαν, τόσο σε θεμιτά όσο και αθέμιτα μέτρα. Θεμιτό μέτρο ήταν η καταβολή του αντισηκώματος (πετέλι) ως είδος εξαγοράς της θητείας με 20 χρυσές λίρες, ενώ, όταν δεν είχαν τα χρήματα αυτά, προσπαθούσαν να κρυφτούν με κάθε τρόπο ή κατέφευγαν στα βουνά.
 Όσοι πάλι είχαν καταταγεί, μη αντέχοντας στην κακομεταχείρησή τους, λιποτακτούσαν και ζητούσαν διέξοδο είτε στα βουνά είτε στην Ελλάδα και τη Ρωσία ή αλλού. Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθούν έτσι σιγά - σιγά οι πρώτες ανταρτικές ομάδες.
Share
 
Copyright © 2015 Santeos
| Design By Herdiansyah Hamzah