Tα συνέδρια και ο αγώνας των Ποντίων.

Ότι για τους μη Πόντιους σημαίνει ίσως μια τυπική εκδήλωση, μια επαναλαμβανόμενη ιστορία, για τους Πόντιους δεν σημαίνει το ίδιο, γιατί για τον συνειδητοποιημένο Πόντιο, κάθε συνέδριο που πραγματοποιείται, τον οπλίζει με περισσότερα ατράνταχτα στοιχεία για τη μεγαλωσύνη της αλησμόνητης πατρίδας, για τη σημαντικότατη προσφορά των παιδιών της στον ελληνισμό και την ορθοδοξία.
Μπορεί μέσα στα έξι παγκόσμια συνέδρια και τα δώδεκα για την εθνική αυτογνωσία, που έχουν γίνει μέχρι σήμερα, από το 1985 και μετά, να μην ήταν όλα τέλεια, να μην ήταν όλα αυτά που περιμέναμε, όλα όμως είχαν τη δική τους προσφορά, όλα σημάδεψαν τη νεότερη ιστορία των Ποντίων, αφού από όλα βγήκαν πάρα πολλά χρήσιμα συμπεράσματα.
Θα βγουν ίσως κάποιοι που θα πουν καλοπροαίρετα ότι δεν υπολόγισαν οι Πόντιοι όσο έπρεπε τα πορίσματα των προηγουμένων παγκόσμιων συνεδρίων και των συνεδρίων εθνικής αυτογνωσίας, πολλά από τα οποία τα εγκατέλειψαν στην τύχη τους. 
Δεν συμβαίνει, όμως, αυτό. 

Ο ποντιακός ελληνισμός, που το αποδεικνύει τακτικά, με τις ποικίλες δραστηριότητες των φορέων του, δίνει τους αγώνες του, ακριβώς με βάση όλα όσα αποτέλεσαν αποφάσεις και πορίσματα των συνεδρίων που έγιναν μέχρι τώρα.

Μερικές φορές δεν πετυχαίνουν οι Πόντιοι τους στόχους τους, όχι από αδυναμία, αλλά γιατί δεν έχουν ακόμη ωριμάσει οι συνθήκες για να δεχθεί η ελληνική κοινωνία όσα αυτονόητα απαιτεί ο ποντιακός και γενικότερα ο προσφυγικός ελληνισμός.
Από το 1922 - 1923, από τότε που το μεγάλο προσφυγικό κύμα πάτησε τα χώματα της Ελλάδας, ο αγώνας είναι διαρκής και σκληρός, με πολλές απώλειες σε κεφαλαιώδη ζητήματα, όπως της αποκατάστασης των προσφύγων - ιδιαιτέρως των αστών, που επί δεκαετίες μαρτύρησαν π. χ. στις παράγκες της Κοκκινιάς, στον Πειραιά, αλλά και των αγροτών, που πλήρωσαν με το αίμα τους, με τη μορφή των γεώμορων, την αποκατάσταση τους -, της ανταλλάξιμης περιουσίας, που τη νέμονται διάφοροι καταπατητές, φίλοι και υποστηρικτές των συντηρητικών κυβερνήσεων, της μη αναγνώρισης της ποντιακής γενοκτονίας από την ελληνική βουλή, ενώ προβάλλεται το αίτημα για αναγνώριση της γενοκτονίας ... από την Τουρκία! κ. ά.
Στον πόλεμο αυτόν οι Πόντιοι ακολούθησαν πολλές φορές λαθεμένη στρατηγική και τακτική, εξαιτίας, κυρίως, της ανόητης διάσπασής τους, έχουν όμως, κερδίσει αρκετές μάχες και με τη δική τους δύναμη, θα κερδίσουν και τον πόλεμο.

Πάνος Καϊσίδης







Το κείμενο γράφηκε τον Νοέμβρη του 2007