Και όμως, η επανάληψη αυτή έχει μεγάλη σημασία ακριβώς τον τελευταίο καιρό που οι Τούρκοι θορυβήθηκαν όσο ποτέ άλλοτε από τις εκδηλώσεις μας, κατά τις οποίες καταγγέλλουμε τους προγόνους τους για τα εγκλήματα που διέπραξαν σε βάρος των Ελλήνων του Πόντου, της Μικράς Ασίας και της Θράκης και απαιτούμε να ζητήσουν συγνώμη για να μην επαναλάβουν τα ίδια ή παρόμοια εγκλήματα (τα επαναλαμβάνουν κατά των Κούρδων, που αγωνίζονται για μια ελεύθερη πατρίδα, κάτι που είναι τόσο δεδομένο για τους υπόλοιπους ανθρώπους).
Δεν είναι, όμως, μόνον οι Τούρκοι. Στην Ελλάδα, ένα μεγάλο τμήμα του λαού δεν γνωρίζει σχεδόν τίποτε για τη γενοκτονία του ελληνισμού της Ανατολής, ενώ υπάρχουν κάποιοι που παίζουν το παιχνίδι της Τουρκίας, ελπίζουμε από αφέλεια και όχι γιατί είναι βαλτοί.
Συγκεκριμένα, τις μέρες που οι προσφυγικής καταγωγής Έλληνες προσπαθούν με κάθε τρόπο να ενημερώσουν τους άλλους Έλληνες και κυρίως να πείσουν το ελληνικό κοινοβούλιο να αναγνωρίσει αυτό πρώτα τη γενοκτονία, εμφανίζονται κάποιοι δημοσιογράφοι, σε μεγάλες αριστερές, δεξιές και κεντρώες εφημερίδες που ρίχνουν ομοβροντίες κατά του αγώνα κυρίως των Ποντίων, προσπαθώντας να τον σπιλώσουν και να αποδείξουν ότι οι ανιστόρητοι, τάχα, Πόντιοι κινούνται από ταπεινά ελατήρια, ότι εκμεταλλεύονται τα τραγικά γεγονότα που συνέβησαν στην Τουρκία κατά την περίοδο κυρίως 1918-1922, για να έχουν κάτι να λένε και να προβάλλονται
Λένε, δηλαδή, ότι όλοι όσοι συμμετέχουν στις εκδηλώσεις μνήμης για τα θύματα της γενοκτονίας εκείνο που επιδιώκουν είναι η προβολή τους.
Μεγάλη βλασφημία στη μνήμη των χιλιάδων νεκρών μας, μεγάλη βλασφημία σε βάρος ανθρώπων που αγωνίστηκαν και αγωνίζονται, με όλη την αγνότητα τους είναι αυτά που γράφουν στις εφημερίδες Έλληνες δημοσιογράφοι, κατάπτυστοι από όλους μας.
Οι Πόντιοι απαντούν με τις δραστηριότητές τους στο ζήτημα αυτό, στις βλασφημίες και αποδεικνύουν ότι οι Πόντιοι, ό,τι κι αν είναι, τιμούν τους γονείς τους, τιμούν τους προγόνους τους και όσα κάνουν για την αναγνώριση της γενοκτονίας από το ελληνικό κοινοβούλιο και από τους διεθνείς οργανισμούς, τα κάνουν με πολύ μεγάλη αγνότητα, μακριά από οποιουσδήποτε υπολογισμούς.
Τονίζουμε, βέβαια, για άλλη μια φορά ότι είναι πολύ μακρύς ο δρόμος που πρέπει ακόμη να διανύσουμε, ότι μας περιμένουν και άλλοι, δυναμικότεροι αγώνες, που δεν θα μας επιτρέψουν να υποστείλουμε τις τιμημένες σημαίες μας ούτε λεπτό.
Ο αγώνας για την αναγνώριση της γενοκτονίας γίνεται όλο και πιο δυναμικός και γιαυτό απαιτεί την παρουσία και τη συμμετοχή όλων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου