Κόλαση

Χαλαμονή! Χαλαμονή! 
Θεού οργή σον τόπον!
0 Πόντον ο παράδεισον,
 κόλασην πώς εγέντον!
Βροντά κι αστράφτ' ο ουρανόν
 και γιλτιρίμια ρούζνε
πουθέν τσοπανί' σύριμαν
 καί γαβαλί' λαλίαν
πουθέν πουλί' κελάηδεμαν,
 πουθέν χαράς σημάδι
εμπρόωρα εβασίλεψεν
 ο ήλεν  ματωμένος
τον πρόσωπον ατ' έκρυψεν 
και -ν'ασήν εντροπήν ατ'.

Του Στάθη Ευοταθιάδη