Το πρώτο σου χρέος, εχτελώντας τη θητεία σου στη ράτσα, είναι να νιώσεις μέσα σου όλους τους πρόγονους. Το δεύτερο, να φωτίσεις την ορμή τους και να συνεχίσεις το έργο τους. Το τρίτο σου χρέος, να παραδώσεις στο γιο τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει. ΑΣΚΗΤΙΚΗ-Νίκου Καζαντζάκη

Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2015

ΚΑΙ ΘΑ ΙΝΕΤΑΙ ΑΣ ΕΜΟΝ ΤΗΝ ΚΑΜΠΟΥΡΑ;

Ο Τράντον τη Γούρουνος πάντα, όσα επέραζεν εμπροστά ας έναν γυρευόν, εδίνεν ατον δύο δραχμάς.
Κάποτε τα πράματα έλλαξαν. Επέρασαν δύο χρόνα κι ο Τράντον άλ­λο 'κ’ εφάνθεν. 0 γυρευόν πολλά εστεναχωρεύτεν. Ας σα δύο χρόνα κ' ύστερα είδεν ατον να έρται και τα κατσία τ' εγέλασαν.
 Όντες έρθεν σουμά τ' κ' εδέκεν ατον έναν πενηντάλεφτον, ο γυρευόν εγρίεψεν και είπεν ατον:
-   Ντο ευτάς; 'Κι κανείται ντο δύο χρόνα 'κ' εφάνθες αδακέσ, έναν πε­νηντάλεφτον μαναχόν δίς με;
-  Ντο να ευτάμε, τα έξοδα επερίσσεψαν. 0 γιο μ' εσέβεν σο Πανεπιστήμιον να ίνεται γιατρός, και δύσκολα εβγάλ' ατα πέρα.
-  Και, καλά ο γιος σ' θα ίνεται γιατρός και θα ίνεται ας εμόν την καμπούραν;

ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ
Όσα επέραζεν = Όσες φορές περνούσε
Γυρευός= ζητιάνος
 τα κατσία τ' = τα μούτρα του
 σουμά = κοντά
 ντο ευτάς = τι κάνεις
 'κι κανείται = δε φθάνει
 Αδακέσ = προς τα εδώ
 εσέβεν = μπήκε



Δημήτριος Νικοπολιτίδης
Φιλόλογος-Συγγραφέας