Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ:Ξενύχτι κοντά στο νεκρό (Μόναγμαν)

Πολλοί και πολλές , προπάντων γέροι και γριές ξενυχτούσαν κοντά στο νεκρό (εμόναζαν άτον). Τα μοιρολόγια σιγά-σιγά χαμήλωναν και έπαυαν, όχι μόνο γιατί κουράζονταν, αλλά προπάντων γιατί δεν το είχαν για γούρι.

 Μιλούσαν χαμηλά, κλαψιάρικα για το νεκρό, τα προτερήματα του,τα ορφανά και περιστατικά της ζωής του. Οι σπιτικοί, εκτός από τις κακώσεις στις οποίες υπέβαλλαν το πρόσωπο και το λαιμό καταξαίνοντας αυτά, ξεριζώνοντας τρίχες και χτυπώντας το κεφάλι και το στήθος με τα χέρια, κοιμούνταν εκεί πλάι στον νεκρό, επάνω στο χώμα, όταν εξαντλούνταν και δεν άντεχαν πια.

Πρόσεχαν να διώξουν από το σπίτι  την γάτα μην τυχόν και δρασκελίσει το νεκρό, κατ’ άλλους μεν για να μη βρικολακιάσει ο νεκρός, κατ’ άλλους δε γιατί ο διάβολος μεταμορφωμένος σε γάτα ζητεί να μπει στο σώμα του νεκρού.

Στάθης Αθανασιάδης
(Γεροστάθης)