Ενα άθλιο πολιτικό παρασκήνιο με εμπλοκή
της Βουλής τέως πρωθυπουργών και πολιτικών παραγόντων, με στόχο να
μην κυκλοφορήσει το μνημειώδες έργο για τη
γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου του καθηγητή Κώστα Φωτιάδη, ώστε να μη δυσαρεστηθούν οι Τούρκοι, αποκαλύπτεται μέσα από την απόρρητη αλληλογραφία που
δημοσιεύει η
Real news.
Οργή και απογοήτευση
Προσωπικός Αγώνας
Ενα έργο που
γράφτηκε ύστερα από εντολή της ελληνικής
Βουλής για να αποτίσει φόρο τιμής στα θύματα
της ποντιακής γενοκτονίας και μεταφράστηκε σε έξι γλώσσες για
να μάθει όλος ο κόσμος την ιστορική
αλήθεια παραμένει από το 2004
καταχωνιασμένο στα υπόγεια της Βουλής.
Από την εποχή που πρόεδρος του Κοινοβουλίου
ήταν ο Απόστολος Κακλαμάνης μέχρι και
σήμερα, κανένας πρόεδρος δεν τολμάει να δώσει την έγκρισή του για να κυκλοφορήσει
το βιβλίο «Η γενοκτονία των Ελλήνων του
Πόντου» σε Ελλάδα και Ευρώπη, φέροντας τη «σφραγίδα» της ελληνικής
Βουλής.
Οταν το 2003 ο
καθηγητής Κ Φωτιάδης παρέδωσε
ολοκληρωμένο το έργο του, οι πολιτικοί άρχοντες επικαλέστηκαν το μέγεθος του
(14 τόμοι) και αρνήθηκαν να το εκδώσουν. Αργότερα, όταν ο συγγραφέας ετοίμασε μία περίληψη του
ιστορικού υλικού συγκεντρωμένη σε έναν και μόνο τόμο, η επιτροπή αξιολόγησης και παραλαβής της έκδοσης έθεσε μία βασική προϋπόθεση
για να κυκλοφορήσει το βιβλίο: «Να
παραγραφεί ο πρόλογος που υπογράφει ο Αλί Ερτέμ».
Ο Τούρκος Αλί Ερτέμ είναι κοινωνιολόγος και ιδρυτής του συλλόγου «Ενάντια στις γενοκτονίες».
Εχει αφιερώσει τη ζωή του στην προάσπιση της ιστορικής αλήθειας και κάθε χρόνο
στις 19 Μαΐου, ημέρα μνήμης για τη γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού, μοιράζει στους δρόμους της Φρανκφούρτης ένα γαρίφαλο στους περαστικούς, ζητώντας τους να
στηρίξουν τις προσπάθειες αναγνώρισης των γενοκτονιών που έχει διαπράξει η
πατρίδα του, δηλαδή η Τουρκία.
Ο «ενοχλητικός» για τους Τούρκους πρόλογος «εξαφανίστηκε», αλλά ούτε τότε κυκλοφόρησε το έργο «Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου» από τη Βουλή.
Επιστολή διαμαρτυρίας
Επειτα από πολυετή αναμονή, ο Κ
Φωτιάδης αναγκάστηκε το 2008 να αποστείλει επιστολή
διαμαρτυρίας προς το Κοινοβούλιο, στην οποία
-αφού υπενθύμιζε ότι η συγγραφή του ιστορικού αυτού βιβλίου έγινε κατ' εντολή της
Βουλής- ζητούσε να του δώσουν μία επαρκή
εξήγηση για την άρνησή τους να το
εκδώσουν.
«Η Βουλή αρνείται να εκδώσει τα πορίσματα της
πολύχρονης και κοπιαστικής επιστημονικής έρευνας, αλλά επιπλέον αρνείται
να παράσχει κάποια στοιχειώδη λογική
πολιτική ή άλλη ερμηνεία, δηλώνοντας απλά ότι "δεν αποτελεί προτεραιότητα
η εν λόγω έκδοση"», σημείωνε ο καθηγητής και ρωτούσε ευθέως αν υπήρξαν
«έξωθεν» παρεμβάσεις:
«Η απόφαση των Βουλευτών να μην κυκλοφορήσουν
ποτέ τα ιστορικά και αδιάσειστα
ντοκουμέντα που αποδεικνύουν τη γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού από τους
Τούρκους συνιστά σοβαρότατη οπισθοδρόμηση. Ηθική και πολιτική. Ευλόγως
γεννιούνται σοβαρά ερωτήματα : υπήρξαν πιέσεις για την ακύρωση αυτής της εκδοτικής πρωτοβουλίας και, αν
ναι, από ποιους και γιατί;».
Τα ερωτήματα
παρέμειναν αναπάντητα, ενώ την ίδια
τύχη είχε το 2010 επί προεδρίας Φίλιππου Πετσάλνικου το αίτημα 114
βουλευτών όλων των κομμάτων να
προχωρήσει επιτέλους η Βουλή στην έκδοση του έργου, αναγνωρίζοντας έτσι
εμπράκτως το τουρκικό έγκλημα εις βάρος των Ελλήνων του Πόντου.
Η εξοργιστική αυτή ιστορία, που αποκαλύπτει σε
όλο της το
μεγαλείο τη δουλικότητα και την υποχωρητικότητα των ελληνικών κυβερνήσεων προκειμένου να μην ενοχληθούν οι γείτονεςΤούρκοι,
ξεκίνησε στις 20 Μαΐου του 1996.
Τότε, με την υπ'αριθμ. 2675 απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής ανατέθηκαν στον καθηγητή Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού Κ. Φωτιάδη η συγγραφή και η επιμέλεια της έκδοσης ενός έργου που θα περιλάμβανε «έγγραφα που απέστειλαν ξένοι πρεσβευτές ή πρόξενοι από την Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη, την Τραπεζούντα, την Αγκυρα, προς τις κυβερνήσεις τους και αναφέρονται στα γεγονότα της γενοκτονίας των Ποντίων κατά τα έτη 1916-1923».
Στην παράγραφο 4 της ίδιας απόφασης προβλεπόταν ότι «η απαιτούμενη δαπάνη για την έκδοση του έργου [...] θα βαρύνει τον προϋπολογισμό της Βουλής οικονομικού έτους 1996».
Τότε, με την υπ'αριθμ. 2675 απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής ανατέθηκαν στον καθηγητή Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού Κ. Φωτιάδη η συγγραφή και η επιμέλεια της έκδοσης ενός έργου που θα περιλάμβανε «έγγραφα που απέστειλαν ξένοι πρεσβευτές ή πρόξενοι από την Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη, την Τραπεζούντα, την Αγκυρα, προς τις κυβερνήσεις τους και αναφέρονται στα γεγονότα της γενοκτονίας των Ποντίων κατά τα έτη 1916-1923».
Στην παράγραφο 4 της ίδιας απόφασης προβλεπόταν ότι «η απαιτούμενη δαπάνη για την έκδοση του έργου [...] θα βαρύνει τον προϋπολογισμό της Βουλής οικονομικού έτους 1996».
Ο καθηγητής Κ.
Φωτιάδης απέρριψε χωρίς δεύτερη σκέψη την οικονομική
κάλυψη που του πρόσφερε το Κοινοβούλιο και ανέλαβε ο ίδιος τα έξοδα της έρευνας και
της συγγραφής ζητώντας από τη Βουλή να ικανοποιήσει μία
και μόνο υποχρέωση: να εκδώσει το έργο στην ελληνική και σε ακόμη πέντε
γλώσσες και να το διανείμει στις κυβερνήσεις χωρών της Ευρώπης, στις Η ΠΑ και στην Αυστραλία, για να μάθουν όλοι την ιστορική αλήθεια για τη γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.
Βέβαιος ότι οι Ελληνες βουλευτές θα ανταποκριθούν σε αυτή τη δέσμευση, το 1999 παρέδωσε στον γενικό γραμματέα
της Βουλής ένα μοναδικό έργο 14 τόμων
με σπάνια ντοκουμέντα, που αποκάλυπταν την τουρκική θηριωδία που οδήγησε στον θάνατο 353.000 Ελληνες του Πόντου.
Ακολούθησε τριετής
σιωπή εκ μέρους του Κοινοβουλίου, μέχρι
που, όπως καταγγέλλει σε επιστολή του το Κέντρο Ποντιακών Μελετών,στις 4 Δεκεμβρίου 2002 ο τότε πρόεδρος της Βουλής Απ. Κακλαμάνης «κάλεσε σε σύσκεψη όλους τους Πόντιους βουλευτές και
τους ζήτησε να εγκρίνουν την ανάθεση της συγγραφής
ενός τόμου για τη
γενοκτονία των Ποντίων σε μία άλλη ομάδα
επιστημόνων.
Η αντίδραση των παριστάμενων ήταν έντονη, καθώς γνώριζαν ότι το έργο του Κ. Φωτιάδη ήταν ήδη έτοιμο προς έκδοση». Ετσι φτάνουμε στον Νοέμβριο του 2003, οπότε ο Απ. Κακλαμάνης συγκροτεί μία «Επιστημονική επιτροπή αξιολόγη σης και παραλαβής της έκδοσης σχετικά με τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου».
Σε αυτή συμμετέχουν οι καθηγητές Β. Κρεμμυδάς, Π. Ηφαιστος; Δ. Κωνσταντόπουλος, Ε. Πελαγίδης και Ν. Σαρρής οι οποίοι, αφού μελετούν τον περιληπτικό τόμο με τίτλο «Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου», καταλήγουν στην απόφαση «να εκδοθεί το βιβλίο αφού προηγουμένως απαλειφθεί ο "πρόλογος" του Αλί Ερτέμ» και κάποιες ακόμη σελίδες.
Η αντίδραση των παριστάμενων ήταν έντονη, καθώς γνώριζαν ότι το έργο του Κ. Φωτιάδη ήταν ήδη έτοιμο προς έκδοση». Ετσι φτάνουμε στον Νοέμβριο του 2003, οπότε ο Απ. Κακλαμάνης συγκροτεί μία «Επιστημονική επιτροπή αξιολόγη σης και παραλαβής της έκδοσης σχετικά με τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου».
Σε αυτή συμμετέχουν οι καθηγητές Β. Κρεμμυδάς, Π. Ηφαιστος; Δ. Κωνσταντόπουλος, Ε. Πελαγίδης και Ν. Σαρρής οι οποίοι, αφού μελετούν τον περιληπτικό τόμο με τίτλο «Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου», καταλήγουν στην απόφαση «να εκδοθεί το βιβλίο αφού προηγουμένως απαλειφθεί ο "πρόλογος" του Αλί Ερτέμ» και κάποιες ακόμη σελίδες.
Οργή και απογοήτευση
Είναι η στιγμή που ο Κ. Φωτιάδης λέει ένα μεγαλοπρεπές
«όχι» στους σοφούς της Βουλής και προχωράει μόνος
του και με δικά του έξοδα στην έκδοση του έργου του. Η επιστολή που στέλνει στον τότε πρόεδρο της Βουλής Απ. Κακλαμάνη είναι γεμάτη από οργή και απογοήτευση.
«Αφιέρωσα τη ζωή μου, τη σταδιοδρομία μου και όχι ευκαταφρόνητα χρηματικά ποσά στη μελέτη της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Η δωρεάν παραχώρηση του μόχθου αυτής της πολυετούς προσπάθειας στη Βουλή των Ελλήνων πίστευα ότι ήταν το δικό μου προσωπικό μνημόσυνο για τους προγόνους μου και τα μυριάδες αθώα θύματα ενός σημαντικού μέρους του Ελληνισμού.
«Αφιέρωσα τη ζωή μου, τη σταδιοδρομία μου και όχι ευκαταφρόνητα χρηματικά ποσά στη μελέτη της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Η δωρεάν παραχώρηση του μόχθου αυτής της πολυετούς προσπάθειας στη Βουλή των Ελλήνων πίστευα ότι ήταν το δικό μου προσωπικό μνημόσυνο για τους προγόνους μου και τα μυριάδες αθώα θύματα ενός σημαντικού μέρους του Ελληνισμού.
Ποτέ δεν περίμενα ότι ο πρόεδρος της Βουλής θα
αρνιόταν όχι μόνο να εκδώσει το έργο όπως είχε
αποφασιστεί, αλλά ακόμη και να το παραλάβει στα χέρια του. Η άρνησή
σας αυτή είναι η καλύτερη απόδειξη ότι άλλοι λόγοι, γνωστοί στον ελληνικό λαό, δεν ευνοούν σήμερα την επίσημη προβολή της
γενοκτονίας του Πόντου», σημειώνει και προσθέτει: «Παρ' όλα
αυτά, τα ντοκουμέντα της γενοκτονίας θα
εκδοθούν "ιδίοις αναλώμασιν" και είμαι
σχεδόν σίγουρος ότι κάποτε η Βουλή θα
τα αναζητήσει.
Ως τότε, οι
εθνομάρτυρες μπορούν να περιμένουν. Σε αντίθεση με τους πολιτικούς αυτοί
έχουν το πλεονέκτημα του χρόνου. Εχουν εξασφαλίσει την αθανασία».
Τον Οκτώβριο του
2007 η Παγκόσμια Συνομοσπονδία Ποντιακού Ελληνισμού στις ΗΠΑ ζητάει με
επιστολή της προς τη Βουλή των Ελλήνων
την έκδοση του έργου του Κ. Φωτιάδη
στην αγγλική γλώσσα, «για να ενημερωθεί ο πολιτικός
και πνευματικός κόσμος, καθώς και οι απλοί πολίτες της Αμερικής για τη γενοκτονία
των Ελλήνων του Πόντου».
Η απάντηση έρχεται από τον γενικό γραμματέα του Ιδρύματος της Βουλής για
τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, καθηγητή Ευάγγελο Χρυσό, ο οποίος ενημερώνει
τον πρόεδρο της Συνομοσπονδίας Ηλία Τσεκερίδη ότι «ύστερα από συνεννόηση με τον
προσφάτως εκλεγέντα πρόεδρο της Βουλής
κ. Δημήτρη Σιούφα, σας πληροφορώ ότι
δυστυχώς στη φάση αυτή δεν είναι εφικτή η ένταξη της έκδοσης της αγγλικής μετάφρασης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου στο άμεσο εκδοτικό πρόγραμμα του
ιδρύματος».
Προσωπικός Αγώνας
Εδώ τελειώνουν όλα από την πλευρά της ελληνικής
Βουλής. Το μοναδικό έργο για τις τουρκικές
θηριωδίες εις βάρος του Ποντιακού Ελληνισμού
παραμένει θαμμένο στα υπόγεια του
Κοινοβουλίου, υπό τον φόβο της τουρκικής αντίδρασης.
Ο συγγραφέας Κ. Φωτιάδης δεν
σταματάει τον προσωπικό αγώνα του για να φτάσει η ιστορική αλήθεια σε όσο το δυνατόν
περισσότερες χώρες με την ελπίδα ότι κάποια μέρα οι Ελληνες αλλά και οι πολίτες
όλου του κόσμου, θα έχουν τη δυνατότητα
να διαβάσουν τα μοναδικά ντοκουμέντα για τα εγκλήματα των Τούρκων εις βάρος των
Ελλήνων του Πόντου.
Κώστας Χαρδαβέλλας
Πηγη:Real news
Κώστας Χαρδαβέλλας
Πηγη:Real news

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου