Το πρώτο σου χρέος, εχτελώντας τη θητεία σου στη ράτσα, είναι να νιώσεις μέσα σου όλους τους πρόγονους. Το δεύτερο, να φωτίσεις την ορμή τους και να συνεχίσεις το έργο τους. Το τρίτο σου χρέος, να παραδώσεις στο γιο τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει. ΑΣΚΗΤΙΚΗ-Νίκου Καζαντζάκη

Κυριακή, 21 Μαΐου 2017

Δίστιχα του έρωτα και της αγάπης (Για όνειρα)


Απόψ’ είδα και σ’ όρωμα μ’ με  τ’ αρνί μ’ επορπάτνα,
η στράτα  έτονε παΐρ, το χέρν’ άθε  εκράτνα.

Απόψ' είδα σε σ’ όρωμα μ', καλόν να εν  ιδέα σ’,
να  έπλανε με ο Θεόν απέσ’ σην εμποδέα σ’.

Απόψ’ είδα σε σ’ όρωμα μ’ κι  ασή χαρά μ’  εγνέφ’ σα,
αράεψα και ’κ’ εύρα σε, πολλά δακρόπα εκ’ σα.

Σο καρδόπο μ’ το σεβταλίν τρανόν γιαγκούν πιάνει,
απόψ’  οροματιάγα σε παρχαρί’ τουτουγιάν -ι.

Απόψ’ είδα και σ’ όρωμα μ', ονειροτρομαγμένον,
έναν κορτσόπον έμορφον ση γούλα μ’ τυλιγμένον.

Τρώγω σε Μέλη μ’, τρώγω σε, ναι μέλι μ’, ναι σεκέρι μ’,
απόψ’ είδα σε σ’ όρωμα μ’, εκείσ’ ν’ απάν σο χέρι μ’.

Απόψ’ είδα  έναν όρωμαν, πολλά πα ν’ εχπαράγα,
επαίρα σε και ν’ έφυγα, σα λίβια εταράγα.

Απόψ' είδα σε σ’ όρωμα μ’ κι ασήν χαρά μ’ ντ’ εποίνα!

Εγκαλιάσκουμ' και το γεργάν, το μαξιλάρ’ εφίλνα.