Το πρώτο σου χρέος, εχτελώντας τη θητεία σου στη ράτσα, είναι να νιώσεις μέσα σου όλους τους πρόγονους. Το δεύτερο, να φωτίσεις την ορμή τους και να συνεχίσεις το έργο τους. Το τρίτο σου χρέος, να παραδώσεις στο γιο τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει. ΑΣΚΗΤΙΚΗ-Νίκου Καζαντζάκη

Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

Γράμμα στο Μωχάμετ

Σιδηροδρομικό Σταθμό
Καραγάτς
Εντιρνε
Καραγάτς: Η ανακαινισμένη είσοδος του πάλαι ποτέ σιδηροδρομικού σταθμού

Σου στέλνω μια μικρούλα
κλαίουσα ιτιά.
Μπορείς να τη φυτέψεις
 δίπλα απ’ την είσοδο
του θειαφένιου σταθμού.
Εκεί όπου
όταν στεκότανε το τρένο
κρυβόσουν  πίσω απ’ το πολύχρωμο
σαλβάρι της μητέρας σου
και με κοιτούσες
με μάτια θολωμένα, κίτρινα.

Μπορείς να τη φυτέψεις
αριστερότερα.
Εκεί όπου καθόσουν ανακούρκουδα
όταν εστάθμευε το τρένο
και κοίταγες το τζάμι μου
σφίγγοντας δυο μεγάλες πέτρες
στις παιδικές σου χούφτες.

Μπορείς αν θέλεις 
να τή φυτέψεις δεξιότερα.
Εκεί όπου στεκόσουν 
όταν εστάθμευε το τρένο 
και, κάνοντας μαχαίρι την παλάμη σου,
 μου έδειχνες
πώς θα μου πάρεις το κεφάλι.
Το επιβλητικό κτίριο του σιδηροδρομικού σταθμού Κάραγατς, σήμερα κτίριο του πανεπιστημίου Αδριανούπολης.

Μπορείς να φυτέψεις 
την κλαίουσα ιτιά μου
 όπου σ' αρέσει.
Εμείς μονάχα θα ξέρουμε,
 φίλε Μωχάμετ,
 πως κάτω απ’ αυτήν έθαψες 
εκείνο το παιδικό σου μίσος 
μαζί με το δικό μου φόβο.
Πως κάτω απ’ αυτήν έθαψες
και τις πικρές μας αναμνήσεις
από το πετροβόλημα του τρένου μου
μια καυτή μέρα του Ιούλη
του χίλια εννιακόσια εβδομήντα τέσσερα.


Το ποτάμι μας
Σταυρούλα Αρβανιτίδου

Α' βραβείο Ειρήνης & Φιλίας Αμπντί Ιπεκτσί