Το πρώτο σου χρέος, εχτελώντας τη θητεία σου στη ράτσα, είναι να νιώσεις μέσα σου όλους τους πρόγονους. Το δεύτερο, να φωτίσεις την ορμή τους και να συνεχίσεις το έργο τους. Το τρίτο σου χρέος, να παραδώσεις στο γιο τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει. ΑΣΚΗΤΙΚΗ-Νίκου Καζαντζάκη

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

Έναν και μοναχόν είσαι και τίναν θα κανείσαι, αν φιλώ σε μαραίνεσαι, αμ δάκνω σε τελείσαι.( Δίστιχα αγάπης)

1. Έλα κάθκα σα γόνατα  'μ ας πλέκω τα μαλλία 'σ,
αποκουμπιάγ έ σκύλ κουτάβ , ας φαίνετ' η καρδία 'σ

2. Έλα κόρη, σα ήμαρτα ποίσον τρία μετάνοιας,
σύρον αν τ' αβραχιόνας ισ κ' επαρ με ση αγκάλιας 'σ.

3. Έλα τ' εμόν τσεχέλαινα, έλα τ' εμόν παλάλα
άνοιξον τα χερόπα σου κ' έπαρ με σην αγκάλια 'σ.

4. Εμέν η μάνα 'μ είπε με, έλα ογλούμ Γιωρίκα,
θα  βλαφτς εσύ τα κορτσόπα, μη τραγωδείς γαρίπκα

5. Εμέν η μάνα 'σ είπε με, γουρπάν ατού σα κάλλια 'σ,
τα περιστέρια κηλαηδούν σ' έρημον την αγκάλια 'σ.

6. Έναν και μοναχόν είσαι και τίναν θα κανείσαι,
αν φιλώ σε μαραίνεσαι, αμ δάκνω σε τελείσαι.

7. Έναν κορτσόπον αγαπώ, τ' όνεμαν ατς Ελπίδα,
όλεν τον κόσμον εκλώστα κι άμον ατέναν 'κ' είδα.

8. Έναν κορτσόπον αγαπώ τ' όνεμαν ατς Κερέκη,
ατέν αν κι θα παίρ άτεν, καλόν να μη ελέπει.

9. Έναν κορίτσ εγάπεσα απέσ' σην γειτονίαν,
κ' η μάν' ατς καταρέθεμε 'κι ρουζ  με κοινωνίαν.

10. Ε ουρανέ παράκλητε, κατέβ' αφκά και κρίσον,
εμέν και την τρυγόνα μου σ' έναν για ποίσον.
Μαρία Σισμανίδου (1907-1978)

11. Επέθανεν τ' αρνόπο μου, σην κόλασην επήεν,
'κι κλαίω ντο επέθανεν, κλαίω ντ' εκολατίεν.

12. Επέταξεν το χελιδόν κ' επίασεν τη μυίαν
μικρός εμ και 'κ' εγροίκανα θα 'φίλνα σ' αλλομίαν.
ή την τραβωδίαν ντο είπες, για πε ατ' αλλομίαν.

13. Επήεν η κόρ σο νερόν, επήεν και π' επήεν;
φοούμ' ερούξενσο ποτάμ κι άμον σιακιάρ ελύεν.
ή εκλίστεν κα να παίρ νερόν, ερούξεν κ' εφουρκίεν.

14.Έρθεν αρνόπο 'μ η Λαμπρή , τα καλά τα ημέρας,
θα φορολυν και σκεπάουνταν τα κορίτσια τη χώρας.

15. Εσέναν ποόιος έπλασεν 'κ' είχεν άλλον δουλείαν,
και 'κ' έτυχεν να σιασιρεύ ατός το κοντύλ μίαν.

16. Εσέν οντάν εγάπεσα ας λέγωσε πως έτον,
απάν σην πόρταν έστεκες, ημέρα 'ξέργος έτον.

17.Εσέν π' εποίκεν η μάνα να είχεν ποίσν' αλλ' είναν,
εποίκενεσέν μοναχόν κ' εχαρεντέρτσεν είναν.

18.Εσέν π' εποίκεν η μάνα , χρυσόν ένη κοιλία  'τς
εποίκεσε παντέμορφον ας σ'ολια τα παιδία 'τς.

19. Έσκ' έρται αρνί ' μ άνοιξη, θ' ανοίγνε τα τσιτσιάκια
θα σύρω το μαρτίν σ' μί 'μ σην γούλα 'μτα φυσιάκια.

20. Εσύ μικρίκον τράνυνον κι ογώ ας μεγαλύνω,
σην Παναΐα όμνυσα , το σπαλέρι 'σ να λύνω.