Το πρώτο σου χρέος, εχτελώντας τη θητεία σου στη ράτσα, είναι να νιώσεις μέσα σου όλους τους πρόγονους. Το δεύτερο, να φωτίσεις την ορμή τους και να συνεχίσεις το έργο τους. Το τρίτο σου χρέος, να παραδώσεις στο γιο τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει. ΑΣΚΗΤΙΚΗ-Νίκου Καζαντζάκη

Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2017

Απόστολος Σουμελίδης (1907-1998)

Γεννήθηκε στην Τραπεζούντα το 1907. Ήταν γόνος αριστοκρατικής Βυζαντινής οικογένειας. Ο πατέρας του Αλκιβιάδης είχε στην Τραπεζούντα το Ακρίτειο Νοσοκομείο, που ήταν ανοιχτό για πλούσιους και φτωχούς από το 1912 ως το 1915 που πέθανε. Σε ηλικία μόλις 8 ετών ανέλαβε το βάρος και την ευθύνη της προστασίας της οικογένειάς του, της μητέρας του Θάλειας (το γένος Απόστολου Τζανιχίτου), και των τριών αδελφών του, Σοφίας, Παρύσατις και Κορίννας.
Με την Ανταλλαγή τα παιδιά μαζί με την μητέρα τους ήλθαν στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα. Ο Απόστολος είχε τελειώσει τη Γ’ Γυμνασίου στο Φροντιστήριο Τραπεζούντας κι εδώ συνέχισε τις σπουδές του. Αποφοίτησε από την Ανωτάτη Γεωπονική Σχολή και κατόπιν διορίστηκε ως γεωπόνος στο Υπουργείο Γεωργίας. Ο Απόστολος Σουμελίδης υπηρέτησε σε πολλά μέρη της Ελλάδος και όπου κι αν ήταν έβαλε στη σφραγίδα του με τη δουλειά του, είτε στη Χίο, είτε στην Κρήτη, είτε στην Πελοπόννησο, είτε στην Αθήνα. Το έργο του υπήρξε γονιμότατο και πολύ ωφέλιμο για τους αγρότες και για την Εθνική Οικονομία γενικότερα. Αποχώρησε από την Υπηρεσία το 1964 με το βαθμό του Γενικού Διευθυντού. 
Κατά την εισβολή των Γερμανών στη Μεγαλόνησο το 1941, και συγκεκριμένα στην περιοχή Χανίων, όπου υπηρετούσε τότε ο Απόστολος Σουμελίδης, συνελήφθηκε και οδηγήθηκε στο εκτελεστικό απόσπασμα με την κατηγορία της αντίστασης κατά των γερμανικών στρατευμάτων. Γλίτωσε ως εκ θαύματος και αφού δραπέτευσε με άλλους συναδέλφους του κρυβόταν για αρκετό χρονικό διάστημα σε σπηλιές και αχυρώνες ζώντας μόνο με νερό. Μετά την αμνηστία που χορηγήθηκε από τις στρατιωτικές αρχές κατοχής, επέστρεψε στην Υπηρεσία του. 
Ήταν αδαμάντινος χαρακτήρας, πέρα από την επιστημονική του κατάρτιση, ήταν ευσυνείδητος, μεθοδικός, ακούραστος συμπαραστάτης κοντά σε γεωργούς και κτηνοτρόφους. Ήταν όμως πολύ ταπεινόφρων, ποτέ δεν μιλούσε για τον εαυτό του, μιλούσε όμως το έργο του και οι φίλοι και συνεργάτες  που γνώριζαν το έργο του και την εθνική του προσφορά. 
Στην επιστημονική προσφορά του Απόστολου Σουμελίδη συγκαταλέγεται και η αξιόλογη πραγματεία του «Συμβολή εις την αναγνώρισιν και βοτανικήν κατάταξιν φυτών τινών της ποντιακής χλωρίδος» («Αρχείον Πόντου» τόμ 36, 1978). Το επιστημονικό έργο του το αναγνώρισε και το Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών και τον τίμησε. Το ίδιο και η Ακαδημία Αθηνών που τον βράβευσε στις 28-10-1972. 
Ο Απόστολος Σουμελίδης από το 1946 διακονεί το έργο της Επιτροπής μας, ως εκλεκτό μέλος και ως αντιπρόεδρος του Δ.Σ. της, θέση που τίμησε με τον πιο άξιο τρόπο και πρόσφερε πολλά σε όλους μας με το ήθος και την αξιοσύνη του. Ακούραστος εργάτης, αφανής ίσως, αλλά με αδάμαστη θέληση και γενναιοδωρία συντρέχει το έργο της Επιτροπής ηθικά, πνευματικά και υλικά.

πηγη: Επιτροπή Ποντιακών Μελετών