Το πρώτο σου χρέος, εχτελώντας τη θητεία σου στη ράτσα, είναι να νιώσεις μέσα σου όλους τους πρόγονους. Το δεύτερο, να φωτίσεις την ορμή τους και να συνεχίσεις το έργο τους. Το τρίτο σου χρέος, να παραδώσεις στο γιο τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει. ΑΣΚΗΤΙΚΗ-Νίκου Καζαντζάκη

Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2016

Νοσταλγικά δίστιχα για την ηρωική Σαντά


1. Σαντά 'μ τα κρύα τα νερά 'σ τα ψηλά τα ραχιόπα 'σ
 ξενιτεύνε κι  αφήν’ άτα τ’ έμορφα τα παιδόπα 'σ.

2. Σαντά 'μ τα κρύα τα νερά 'σ, τ' έμορφα τα παρχάρια 'σ
 ντο πίνε και ντο λάσκουνταν, ρίζα 'μ, τα παλικάρια 'σ.

3. Σαντά 'μ  η  δείσα 'σ  εν πυκνόν, τ’ αλάτια 'σ σκουτουλίζνε 
και τα μανουσιακόπα σου ντο έμορφα μυρίζνε.

4. Σαντά 'μ τα μασιαλάδας ισ, τ’ έμορφα τα κεπία 'σ,
 ντο πίνε και παραχορτάζν’ με τα νερά τα κρύα.
Γιάμπολης

5. Σαντά 'μ να λελεύω ογώ τα ραχιόπα ντο κείσαι
 και το Γιάμπολιν το ποτάμ σην μέσεν ντο χωρίει σε.

6. Που είν’ τ’ οσπίτια 'σ τ’ έμορφα δύο, τρία ταπαχάδας
 που έν το βίο 'σ  το πολλά, που είναι τ’  αλμεγάδια 'σ.

7. Πουν τ’ εκκλησίας τ’ έμορφα, τα τρανά τα σχολεία 'σ
 και νια διασκάλ, νια μαθηταί και νια πουθέν λαλίας;

8. Πουν' τα κορίτσσια 'σ τα κόκκινα και με τα κερεντία,
 ζουούδια ντο εθέριζαν ολόερα σ’ ορμία.
9 .  Σαντά 'μ τα παρακκλήσια σου και τα καμπαναρία 'σ
ντ’ εχάλασαν  Αγαρενοί κ’ εκόπαν τα λαλίας

10. Σαντά 'μ πως εκαταδέχτες να ρούεις ση Τούρκ’ τα χέρια.
 Ατείν’ είναι λεροί, τσερτσοί, θα πιάντζε η χουλιάρα.

11.  Σαντά 'μ να λελεύω σε ’γω και εφτά  τα χωρία 'σ,
 μίαν αν  ανασπάλλω σε, να καίει 'μ  η Παναΐα.

12. Οσα χρόνια και αν διαβαίν’ πρέπ' για να πολεμούμε,
 τοί Τουρκάντζ να θερίζομε, Σαντά 'μ γιά ν’ ανταμούμες.
Παναγία Σουμελά

13. Πολλά μη τυρριανίεσαι  και πολλά γαϊριάτ ποίσον
σην Σουμελάν την Παναγιάν, Σαντά 'μ τον σταυρό 'σ ποίσον.

14. Μη κλαίς, πολλά μη θλίβεσαι, παλικαροσύνιαν δείξον
 την Παναΐαν παρακάλ, και τον διάβολον φτύσον.

15 Ο Κτενίδης τ’ εμέτερον να εν πολλά καλά,
ντ’ έχτσεν κ'  εθεμελίωσεν, Σαντά 'μ την Παναΐαν.

16.  Με τ'  Ατέναν θα έρχουμες κ’ εμείς θα ανταμούμες,
 κι  οντάμαν θα χορεύομε κ’ εμείς θα τραβωδούμε.

17 Η Κρώμν' έμουν  εγέννεσεν Κανάρην αλλομίαν
 ας σ’ έναν σ’ άλλο την άκραν  εδέκε μας  φωτίαν.

18 Άτο τρανόν δουλείαν έν, τρανόν πολλά τρανόν, 
σο ποδάρ  απάν ντ’ έσκωσεν τον Πανελληνισμόν.


Δ. Λαμπριανίδης (Πρόσφυγας Α' Γενιάς)
Βραζιλία