Το πρώτο σου χρέος, εχτελώντας τη θητεία σου στη ράτσα, είναι να νιώσεις μέσα σου όλους τους πρόγονους. Το δεύτερο, να φωτίσεις την ορμή τους και να συνεχίσεις το έργο τους. Το τρίτο σου χρέος, να παραδώσεις στο γιο τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει. ΑΣΚΗΤΙΚΗ-Νίκου Καζαντζάκη

Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2016

Άς φιλιάσκουμες... ( Άς φιληθούμε...)

- Ξένος εγώ και ξέντσα εσύ και τα ραχιόπα ξένα
και το νερόν ντο πίνομε, εκείνο πά εν ξένον.
Έλα, κόρ’, ας φιλιάσκουμες, πριν βρέχ’ και πριν χιονίζει,
πριν γομωθήν τ’ αυλάκ’ νερόν, τα κοτσορύμια χιόνια.
Έλα, κόρ’, ας φιλιάσκουμες αφκά σο λεφτοκάρι,
το λεφτοκάρ’ ’κι λέει άτο κι η γη ’κ’ ομολογά το.
- Τα φύλλα είν’ πετούμενα, πετούν κι ατό παν’ λέγνε.


- Παντάξενοι βρεθήκαμε μέσ’ στα βουνά τα ξένα
και το νερό, που πίνουμε και τούτο πάλι ξένο.
Πριν χιονοβρέξει, κοπελλιά, έλα να φιληθούμε,
πριν κατέβουν οι χείμαρροι, πριν πέσουνε τα χιόνια.
Έλα να φιληθούμε εμείς στη φουντουκιά από κάτω, 
δεν το προδίνει η φουντουκιά κι ούτε κι η γη το λέει.
Τα φύλλα, ανεμόφυλλα, φεύγουν και παν’ το λένε.