Santeos

ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΚΛΙΚ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΒΟΗΘΑΤΕ ΟΛΑ ΤΑ BLOG ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΝ ΕΝΕΡΓΑ

Η ιστορία είναι το πιο επικίνδυνο από όλα τα προϊόντα του χημικού εργαστηρίου του ανθρώπινου μυαλού. Διεγείρει τα όνειρα, δηλητηριάζει τα έθνη, γεννά στην ψυχή τους στρεβλές μνήμες, γιγαντώνει, μέχρις υπερβολής, τις αντιδράσεις τους, ανοίγει τις παλιές πληγές τους, τα στερεί από το πνεύμα της ειρήνης και τα μπολιάζει με μεγαλομανία και μανία καταδιώξεως». ΠΩΛ ΒΑΛΕΡΥ

Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2008

Ο Ποντος γεωγραφικα


Ο Πόντος βρίσκεται στο ΒΑ τμήμα της Μικράς Ασίας και βρέχεται στον βορρά από την Μαύρη Θάλασσα, ανατολικά συνορεύει με την Λαζική (χώρα των Κόλχων), στα δυτικά με την Παφλαγονία και στο νότο με την Καππαδοκία. Στα παράλια το έδαφος είναι σχετικά ομαλό, με πυκνή βλάστηση.
Οριζόντια χωρίζεται στον παραλιακό και μεσογειακό Πόντο,  από την οροσειρά του Παρυάδρη- Ποντιακές Άλπεις (Μπαγλαρντάγ). Υπάρχουν ανάμεσα τους οροπέδια, φαράγγια και κοιλάδες, δύσβατα κατά την διάρκεια του χειμώνα.
Τα βουνά αποτελούν φυσική συνέχεια του Καυκάσου και του Αραράτ . Ανατολικά ο Πάντος χωρίζεται από την Αρμενία από το ορθός Αντίταυρος και δυτικά χωρίζεται από την Καππαδοκία, από το όρος Αργαίο.
Άλλα βουνά είναι το Ίλκας Νταγ, Καρά νταγ, Έλμαλι Νταγ, Δουλμέν Νταγ, Ακ Νταγ, Κεμέρ Νταγ, Θήχης ή Κουλάτ Νταγ κ.ά.
Τα μεγαλύτερα από τα βουνά διασχίζουν κάθετα οι ποταμοί: Άλυς- Κιζίλ Ιρμάκ, ο μεγαλύτερος ποταμός της Μικράς Ασίας, Ίρης -Γεζίλ Ιρμάκ, Λύκος- Κέλτικ, Θερμωδών- Τερμέ Τσαϊ, γνωστός από τον μύθο των Αμαζόνων, Μελάνθιος -Μελέτ Ιρμάκ, Κάνις ή Χαρσιώτης, Πυξίτης ή Δαφοπόταμος- Ντεγιρμέν Ντερέ, Γιάμπολης κ.ά.
Γιάμπολης ποταμός

Οι μοναδικές λίμνες είναι η Σιμωνίδα, η Θεμίσκυρα και η Στεφάνη. Τρία είναι τα νησιά, μικρά και αυτά , στις ακτές. Είναι η Φιλυρηΐδα, στο ακρωτήριο Ζεφυριό, η Αρητιάδα, απέναντι από την Κερασούντα και η Κιλικόνησος, στο Ιασώνιο ακρωτήριο.
Στα δάση του Πόντου ευδοκιμούν τα αειθαλή κωνοφόρα έλατα, κυπαρίσσια, βαλανιδιές, φιλύρες (φλαμουριές), η σφεντάμη, οι φτελιές, φουντουκιές, άγριες κερασιές, άγριες μηλιές, άγρια ρύκια, αγριαχλαδιές, φραγκοστάφυλα, κρανιές στα πεδινά μέρη ευδοκιμούσαν οι ελιές, οι λεμονιές, και οι πορτοκαλιές, καρυδιές, καστανιές, μηλιές, κερασιές (στην Κερασούντα, απ’ όπου διαδόθηκαν στην Ευρώπη κατά την Ρωμαϊκή εποχή) και τα φυτά που δεν υπάρχουν στην Ελλάδα αζαλέα, ροδόδεντρο, θυμάρι, δάκρυ της Παναΐας, τουτουγιάδες. Μερικά από τα φυτά αυτά, όπως οι ξινήθρες, τα χρησιμοποιούσαν στην μαγειρική ή σαν φαρμακευτικά βότανα.
Στα οροπέδια ( παρχάρια) φύτρωνε άφθονη χλόη, γι’ αυτό, κατά τους θερινούς μήνες, οι κτηνοτρόφοι πήγαιναν με τα ζώα τους σε αυτά.
Εκτός από τα ήμερα ζώα, είχε και πολλά άγρια, όπως λύκους, αλεπούδες, αγριογούρουνα,  λαγούς, αγριοκάτσικα, αρκούδες, φασιανούς, πέρδικες, ορτύκια, μπεκάτσες, αγριοπερίστερα, αγριόπαπιες , κ.ά.
Αμισός

Στη Θάλασσα υπήρχαν όλα τα είδη των ψαριών και σε μεγάλη αφθονία τα χαψία(ένα είδος μικρής σαρδέλας, περίπου όπως ο γαύρος), τα οποία πάστωναν και τα πουλούσαν. Στα ποτάμια υπήρχαν πολλές πέστροφες, αλλά και διάφορα άλλα ψάρια.
Αγροτικά προϊόντα είναι οι ξηροί καρποί, ο καπνός, τα όσπρια, το λάδι, τα οπωροκηπευτικά, το κρασί, το καλαμπόκι, το σιτάρι κ.ά.
Πρωτεύουσα του Πόντου η Τραπεζούντα. Άλλες πόλεις και κωμοπόλεις στις οποίες ζούσαν πολλές ποντιακές οικογένειες: Κερασούντα, Οινόη, Αμισός, Πάφρα, Αργυρούπολη, Αμάσεια, Τρίπολη, Κοτύωρα, Σινώπη, Πλάτανα, Ριζαίο, Σεβάστεια, Όφι, Σούρμενα, Ματσούκα, Φάτσα, Μερσιφούντα, Ινέπολη, Άτινα, Χότζη(Κύμινα), Κάβζα, Τοκάτη, Πουλαντζάκη, Σαντά κ.ά.